kupiec

See also: Kupiec

Polish

Etymology

    Inherited from Proto-Slavic *kupьcь. By surface analysis, kupić + -ec.

    Pronunciation

    • IPA(key): /ˈku.pjɛt͡s/
    • Audio:(file)
    • Rhymes: -upjɛt͡s
    • Syllabification: ku‧piec
    • Homophone: Kupiec

    Noun

    kupiec m pers

    1. merchant, tradesman (person who trades commodities for profit)
    2. buyer (person who makes purchases)
      Synonyms: kupujący, nabywca

    Declension

    Declension of kupiec
    singular plural
    nominative kupiec kupcy, kupce1
    genitive kupca kupców
    dative kupcowi kupcom
    accusative kupca kupców
    instrumental kupcem kupcami
    locative kupcu kupcach
    vocative kupcu, kupcze kupcy

    1Deprecative.

    Derived terms

    adjective
    verbs

    Further reading

    • “kupiec”, in Wielki słownik języka polskiego‎[1] (in Polish), Instytut Języka Polskiego PAN
    • “kupiec”, in Polish dictionaries at PWN‎[2] (in Polish)