kupiecki

See also: Kupiecki

Polish

Etymology

    From kupiec + -ski.

    Pronunciation

    • IPA(key): /kuˈpjɛt͡s.ki/
    • Audio:(file)
    • Rhymes: -ɛt͡ski
    • Syllabification: ku‧piec‧ki
    • Homophone: Kupiecki

    Adjective

    kupiecki (not comparable, no derived adverb)

    1. (relational) merchant, tradesman (person who trades commodities for profit)
    2. (relational) buyer (person who makes purchases)

    Declension

    Declension of kupiecki (velar)
    singular plural
    masculine animate masculine inanimate feminine neuter virile (= masculine personal) non-virile
    nominative/vocative kupiecki kupiecka kupieckie kupieccy kupieckie
    genitive kupieckiego kupieckiej kupieckiego kupieckich
    dative kupieckiemu kupieckiej kupieckiemu kupieckim
    accusative kupieckiego kupiecki kupiecką kupieckie kupieckich kupieckie
    instrumental kupieckim kupiecką kupieckim kupieckimi
    locative kupieckim kupieckiej kupieckim kupieckich
    verbs

    Further reading

    • “kupiecki”, in Wielki słownik języka polskiego‎[1] (in Polish), Instytut Języka Polskiego PAN
    • “kupiecki”, in Polish dictionaries at PWN‎[2] (in Polish)