krajny

See also: Krajny

Old Polish

Etymology

    Inherited from Proto-Slavic *krajьnъ. By surface analysis, kraj + -ny.

    Pronunciation

    • IPA(key): (10th–15th CE) /kra(ː)jniː/
    • IPA(key): (15th CE) /krajni/, /krɒjni/

    Adjective

    krajny

    1. extreme, final, terminal, utmost
      Synonym: skrajny
      • 1471, Jan Łoś, editor, Materiały i Prace Komisji Językowej Akademii Umiejętności w Krakowie, published 1901:
        Kv kraynemv ad extremum (egredere in occursum Achaz... ad extremum aquaeductus piscinae superioris Is 7, 3)
        Ku krajnemu ad extremum (egredere in occursum Achaz... ad extremum aquaeductus piscinae superioris Is 7, 3)
    verb

    Descendants

    • Polish: krajny (obsolete)

    Further reading

    Polish

    Etymology

      Inherited from Old Polish krajny. By surface analysis, kraj + -ny.

      Pronunciation

      • IPA(key): /ˈkraj.nɘ/
      • Rhymes: -ajnɘ
      • Syllabification: kraj‧ny
      • Homophone: Krajny

      Adjective

      krajny (comparative krajniejszy, superlative najkrajniejszy, derived adverb krajnie)

      1. (obsolete) extreme, terminal, utmost
        Synonyms: krańcowy, skrajny

      Declension

      Declension of krajny (hard)
      singular plural
      masculine animate masculine inanimate feminine neuter virile (= masculine personal) non-virile
      nominative/vocative krajny krajna krajne krajni krajne
      genitive krajnego krajnej krajnego krajnych
      dative krajnemu krajnej krajnemu krajnym
      accusative krajnego krajny krajną krajne krajnych krajne
      instrumental krajnym krajną krajnym krajnymi
      locative krajnym krajnej krajnym krajnych

      Derived terms

      adjective
      verbs

      Further reading

      • “krajny”, in Polish dictionaries at PWN‎[1] (in Polish)
      • Maria Renata Mayenowa, et al., editors (2010-2023), “krajny”, in Słownik Polszczyzny XVI Wieku [A Dictionary of 16th Century Polish]