kolega

See also: Kolega

Czech

Etymology

    Borrowed from Latin collega.

    Pronunciation

    • IPA(key): [ˈkolɛɡa]
    • Audio:(file)

    Noun

    kolega m anim (female equivalent kolegyně)

    1. colleague
      Synonym: spolupracovník

    Declension

    Further reading

    Indonesian

    Etymology

    From Dutch collega, from Latin collēga.

    Pronunciation

    • (Standard Indonesian) IPA(key): /koˈleɡa/ [koˈle.ɡa]
    • Rhymes: -eɡa
    • Syllabification: ko‧le‧ga

    Noun

    koléga (plural kolega-kolega)

    1. colleague
      Synonyms: bendu, dongan, handai, handai tolan, kamerad, kanca, kanti, karib, kawan, kenalan, kontak, mitra, perepat, rafik, rekan, sahabat, saki, sejawat, sekutu, sobat, sohib, teman, tolan
      Synonyms: teman sejawat, kawan sepekerjaan

    Further reading

    Latgalian

    Etymology

    Ultimately from Latin collega, probably via Russian коллега (kollega).

    Pronunciation

    • IPA(key): [ˈkɔlʲɛɡa]
    • Hyphenation: ko‧le‧ga

    Noun

    kolega m or f

    1. colleague

    Declension

    Declension of kolega (type 4 noun)
    singular plural
    nominative kolega kolegys, kolegas1)
    genitive kolegys, kolegas1) kolegu
    dative kolegai, kolegam kolegom
    accusative kolegu kolegys, kolegas1)
    instrumental kolegu kolegom
    locative kolegā koleguos
    vocative kolega, koleg kolegys, kolegas1)

    1) dialectal

    References

    • A. Andronov; L. Leikuma (2008), Latgalīšu-Latvīšu-Krīvu sarunu vuordineica, Lvava, →ISBN, page 12

    Lithuanian

    Kolegos

    Etymology

    From Latin collēga, likely via a Slavic language.

    Noun

    kolegà m (plural kolègos, feminine kolègė) stress pattern 2

    1. colleague

    Declension

    Declension of kolegà
    singular plural
    nominative kolegà kolègos
    genitive kolègos kolègų
    dative kolègai kolègoms
    accusative kolègą kolegàs
    instrumental kolegà kolègomis
    locative kolègoje kolègose
    vocative kolèga kolègos

    Further reading

    Polish

    Alternative forms

    Etymology

      Borrowed from German Kollege.[1][2] First attested in 1563.[3] Compare Kashubian kòlega and Silesian kolega.

      Pronunciation

      • IPA(key): /kɔˈlɛ.ɡa/
      • Audio:(file)
      • Rhymes: -ɛɡa
      • Syllabification: ko‧le‧ga

      Noun

      kolega m pers (female equivalent koleżanka, diminutive koleżka)

      1. companion (comrade in any sphere of activity)
        1. friend, buddy, pal, mate
        2. colleague

      Declension

      Declension of kolega
      singular plural
      nominative kolega koledzy, kolegi1
      genitive kolegi kolegów
      dative koledze kolegom
      accusative kolegę kolegów
      instrumental kolegą kolegami
      locative koledze kolegach
      vocative kolego koledzy

      1Deprecative.

      Derived terms

      interjections

      Trivia

      According to Słownik frekwencyjny polszczyzny współczesnej (1990), kolega is one of the most used words in Polish, appearing 3 times in scientific texts, 7 times in news, 7 times in essays, 40 times in fiction, and 51 times in plays, each out of a corpus of 100,000 words, totaling 108 times, making it the 580th most common word in a corpus of 500,000 words.[4]

      References

      1. ^ Dubisz, Stanisław, editor (2003), “kolega”, in Uniwersalny słownik języka polskiego [Universal Dictionary of the Polish Language]‎[1] (in Polish), volumes 1–4, Warsaw: Wydawnictwo Naukowe PWN, →ISBN, →OCLC
      2. ^ Bańkowski, Andrzej (2000), “kolega”, in Etymologiczny słownik języka polskiego [Etymological Dictionary of the Polish Language] (in Polish)
      3. ^ Maria Renata Mayenowa, et al., editors (2010-2023), “kollega”, in Słownik Polszczyzny XVI Wieku [A Dictionary of 16th Century Polish]
      4. ^ Ida Kurcz (1990), “kolega”, in Słownik frekwencyjny polszczyzny współczesnej [Frequency dictionary of the Polish language]‎[2] (in Polish), volume 1, Kraków; Warszawa: Polska Akademia Nauk. Instytut Języka Polskiego, page 183

      Further reading

      • Modern Standard Polish:
        • “kolega”, in Wielki słownik języka polskiego‎[3] (in Polish), Instytut Języka Polskiego PAN
        • “kolega”, in Polish dictionaries at PWN‎[4] (in Polish)
        • Zygmunt Saloni, et al., editors (2020), “kolega”, in Słownik gramatyczny języka polskiego [Grammatical Dictionary of Polish]‎[5], 4. online edition, Warszawa
      • Middle Polish:
        • “KOLEGA”, in Elektroniczny Słownik Języka Polskiego XVII i XVIII Wieku [Electronic Dictionary of the Polish Language of the XVII and XVIII Century], 02.08.2008
      • Historic dictionaries:
      • Dialectal dictionaries:
        • Jan Karłowicz (1901), “kolega”, in Słownik gwar polskich [Dictionary of Polish dialects] (in Polish), volume 2: F do K, Kraków: Akademia Umiejętności, page 400
      • Etymological dictionaries:

      Serbo-Croatian

      Etymology

      Borrowed from Latin collega.

      Pronunciation

      • IPA(key): /kolěːɡa/
      • Hyphenation: ko‧le‧ga

      Noun

      koléga m anim (Cyrillic spelling коле́га, female equivalent kolègica)

      1. colleague

      Declension

      Declension of kolega
      singular plural
      nominative kolega kolege
      genitive kolege kolega
      dative kolegi kolegama
      accusative kolegu kolege
      vocative kolego kolege
      locative kolegi kolegama
      instrumental kolegom kolegama

      Silesian

      Etymology

        Borrowed from German Kollege.

        Pronunciation

        • IPA(key): /kɔˈlɛ.ɡa/
        • Audio:(file)
        • Rhymes: -ɛɡa
        • Syllabification: ko‧le‧ga

        Noun

        kolega m pers

        1. companion (comrade in any sphere of activity)
          1. friend, buddy, pal, mate
          2. colleague

        Declension

        Declension of kolega
        singular plural
        nominative kolega koledzy/kolegowie
        genitive kolegi kolegōw
        dative koledze/kolegowi kolegōm
        accusative kolegi kolegōw
        instrumental kolegōm kolegami/kolegōma
        locative koledze kolegach
        vocative kolego koledzy/kolegowie

        Further reading

        Slovak

        Etymology

          Borrowed from Latin collega.

          Pronunciation

          • IPA(key): /kɔʎeɡa/, (high register) [ˈkɔʎeɡa], (common) [ˈkɔleɡa]
          • Rhymes: -eɡa
          • Hyphenation: ko‧le‧ga

          Noun

          kolega m pers (female equivalent kolegyňa)

          1. colleague

          Declension

          Declension of kolega
          (pattern hrdina)
          singularplural
          nominativekolegakolegovia
          genitivekolegukolegov
          dativekolegovikolegom
          accusativekolegukolegov
          locativekolegovikolegoch
          instrumentalkolegomkolegami

          Further reading

          • “kolega”, in Slovníkový portál Jazykovedného ústavu Ľ. Štúra SAV [Dictionary portal of the Ľ. Štúr Institute of Linguistics, Slovak Academy of Science] (in Slovak), https://slovnik.juls.savba.sk, 2003–2026