karierowiczka

See also: karierowiczką

Polish

Etymology

    From karierowicz + -ka. First attested in 1932.[1]

    Pronunciation

    • IPA(key): /ka.rjɛ.rɔˈvit͡ʂ.ka/
    • Rhymes: -it͡ʂka
    • Syllabification: ka‧rie‧ro‧wicz‧ka

    Noun

    karierowiczka f (male equivalent karierowicz)

    1. (derogatory) female equivalent of karierowicz (“arriviste, careerist, social climber, upstart”)

    Declension

    Declension of karierowiczka
    singular plural
    nominative karierowiczka karierowiczki
    genitive karierowiczki karierowiczek
    dative karierowiczce karierowiczkom
    accusative karierowiczkę karierowiczki
    instrumental karierowiczką karierowiczkami
    locative karierowiczce karierowiczkach
    vocative karierowiczko karierowiczki
    adjectives
    nouns

    References

    1. ^ karierowiczka in Narodowy Fotokorpus Języka Polskiego

    Further reading

    • “karierowiczka”, in Wielki słownik języka polskiego‎[1] (in Polish), Instytut Języka Polskiego PAN
    • “karierowiczka”, in Polish dictionaries at PWN‎[2] (in Polish)