karierowicz

Polish

Etymology

    From kariera + -owicz.

    Pronunciation

    • IPA(key): /ka.rjɛˈrɔ.vit͡ʂ/
    • Audio:(file)
    • Rhymes: -ɔvit͡ʂ
    • Syllabification: ka‧rie‧ro‧wicz

    Noun

    karierowicz m pers (female equivalent karierowiczka)

    1. (derogatory) arriviste, careerist, social climber, upstart

    Declension

    Declension of karierowicz
    singular plural
    nominative karierowicz karierowicze
    genitive karierowicza karierowiczów
    dative karierowiczowi karierowiczom
    accusative karierowicza karierowiczów
    instrumental karierowiczem karierowiczami
    locative karierowiczu karierowiczach
    vocative karierowiczu karierowicze

    Derived terms

    noun
    • karierowiczostwo
    adjective
    • karierowy

    Further reading

    • “karierowicz”, in Wielki słownik języka polskiego‎[1] (in Polish), Instytut Języka Polskiego PAN
    • “karierowicz”, in Polish dictionaries at PWN‎[2] (in Polish)