karierowiczowski

Polish

Etymology

    From karierowicz + -owski.[1] First attested in 1881.[2]

    Pronunciation

    • IPA(key): /ka.rjɛ.rɔ.viˈt͡ʂɔf.ski/
    • Rhymes: -ɔfski
    • Syllabification: ka‧rie‧ro‧wi‧czow‧ski

    Adjective

    karierowiczowski (not comparable, no derived adverb)

    1. (relational, derogatory) arriviste, careerist, social climber, upstart

    Declension

    References

    1. ^ Halina Zgółkowa, editor (1994–2005), “karierowiczowski”, in Praktyczny słownik współczesnej polszczyzny, volumes 1–50, Poznań: Wydawnictwo Kurpisz, →ISBN
    2. ^ Bronisław Zamorski (1881), W pięćdziesiątą rocznicę powstania r. 1830 : studjum dziejowe (in Polish), volume 3, Powstanie w r. 1830/31, page 190

    Further reading