karamel

See also: Karamel

Cebuano

Etymology

Borrowed from English caramel, borrowed from French caramel, from Spanish caramelo, from Late Latin calamellus, diminutive of calamus (“reed”), or alternatively from Medieval Latin cannamellis, which is either a compound of canna + mellis or possibly a borrowing from Arabic. Doublet of karmelitos.

Pronunciation

  • Hyphenation: ka‧ra‧mel

Noun

karamel

  1. a smooth, chewy, sticky confection made by heating sugar and other ingredients until the sugars polymerize and become sticky
  2. a (sometimes hardened) piece of this confection
  3. a yellow-brown color, like that of caramel

Adjective

karamel

  1. having the color of caramel

Czech

Etymology

    Borrowed from French caramel.

    Pronunciation

    • IPA(key): [ˈkaramɛl]

    Noun

    karamel m inan

    1. caramel (confection)

    Declension

    This noun needs an inflection-table template.

    Further reading

    Danish

    Etymology

    From French caramel, from Spanish caramelo.

    Noun

    karamel c (singular definite karamellen, plural indefinite karameller)

    1. caramel
    2. toffee

    Inflection

    Declension of karamel
    common
    gender
    singular plural
    indefinite definite indefinite definite
    nominative karamel karamellen karameller karamellerne
    genitive karamels karamellens karamellers karamellernes

    Further reading

    Dutch

    Alternative forms

    Etymology

    From French caramel, from Spanish caramelo, from Latin canamella (“sugar cane”).

    Pronunciation

    • IPA(key): /kaː.raːˈmɛl/
    • Audio:(file)
    • Hyphenation: ka‧ra‧mel
    • Rhymes: -ɛl

    Noun

    karamel m (plural karamels or karamellen, diminutive karamelletje n)

    1. caramel (smooth, chewy, sticky confection made by heating sugar and other ingredients until the sugars polymerize and become sticky)
    2. a piece (usually block-shaped) of candy made from caramel

    Derived terms

    • karamellenvers

    Descendants

    • → Papiamentu: karamèl, karamèlè

    References

    • M. J. Koenen & J. Endepols, Verklarend Handwoordenboek der Nederlandse Taal (tevens Vreemde-woordentolk), Groningen, Wolters-Noordhoff, 1969 (26th edition) [Dutch dictionary in Dutch]

    Turkish

    Etymology

      Borrowed from French caramel.

      Pronunciation

      • IPA(key): [käɾäˈmæl], [-ˈmɛl]
      • Hyphenation: ka‧ra‧mel

      Noun

      karamel (definite accusative karameli, plural karameller)

      1. caramel

      Declension

      Declension of karamel
      singular plural
      nominative karamel karameller
      definite accusative karameli karamelleri
      dative karamele karamellere
      locative karamelde karamellerde
      ablative karamelden karamellerden
      genitive karamelin karamellerin
      Possessive forms
      nominative
      singular plural
      1st singular karamelim karamellerim
      2nd singular karamelin karamellerin
      3rd singular karameli karamelleri
      1st plural karamelimiz karamellerimiz
      2nd plural karameliniz karamelleriniz
      3rd plural karamelleri karamelleri
      definite accusative
      singular plural
      1st singular karamelimi karamellerimi
      2nd singular karamelini karamellerini
      3rd singular karamelini karamellerini
      1st plural karamelimizi karamellerimizi
      2nd plural karamelinizi karamellerinizi
      3rd plural karamellerini karamellerini
      dative
      singular plural
      1st singular karamelime karamellerime
      2nd singular karameline karamellerine
      3rd singular karameline karamellerine
      1st plural karamelimize karamellerimize
      2nd plural karamelinize karamellerinize
      3rd plural karamellerine karamellerine
      locative
      singular plural
      1st singular karamelimde karamellerimde
      2nd singular karamelinde karamellerinde
      3rd singular karamelinde karamellerinde
      1st plural karamelimizde karamellerimizde
      2nd plural karamelinizde karamellerinizde
      3rd plural karamellerinde karamellerinde
      ablative
      singular plural
      1st singular karamelimden karamellerimden
      2nd singular karamelinden karamellerinden
      3rd singular karamelinden karamellerinden
      1st plural karamelimizden karamellerimizden
      2nd plural karamelinizden karamellerinizden
      3rd plural karamellerinden karamellerinden
      genitive
      singular plural
      1st singular karamelimin karamellerimin
      2nd singular karamelinin karamellerinin
      3rd singular karamelinin karamellerinin
      1st plural karamelimizin karamellerimizin
      2nd plural karamelinizin karamellerinizin
      3rd plural karamellerinin karamellerinin

      Derived terms

      karamelleşmek

      • karamela
      • karamelizasyon
      • karamelize
      • krem brüle
      • krem karamel

      Further reading

      Uzbek

      Noun

      karamel

      1. caramel