kaplica

See also: kaplıca and kaplicą

Polish

kaplica

Etymology

    Borrowed from Old Czech kaplicě, from Medieval Latin cappella. Doublet of kapela.

    Pronunciation

    • IPA(key): /kaˈpli.t͡sa/
    • Audio:(file)
    • Rhymes: -it͡sa
    • Syllabification: ka‧pli‧ca

    Noun

    kaplica f (diminutive kapliczka)

    1. (Christianity) chapel (place of worship, smaller than or subordinate to a church)

    Declension

    Declension of kaplica
    singular plural
    nominative kaplica kaplice
    genitive kaplicy kaplic
    dative kaplicy kaplicom
    accusative kaplicę kaplice
    instrumental kaplicą kaplicami
    locative kaplicy kaplicach
    vocative kaplico kaplice

    Further reading

    • “kaplica”, in Wielki słownik języka polskiego‎[1] (in Polish), Instytut Języka Polskiego PAN
    • “kaplica”, in Polish dictionaries at PWN‎[2] (in Polish)

    Vilamovian

    Noun

    kaplica

    1. plural of kaplic