kanela

See also: kanéla

Cebuano

Etymology

From Spanish canela, from Latin canella, diminutive of canna (“reed, cane”), from Ancient Greek κάννα (kánna, “reed”), from Akkadian 𒄀 (qanû, “reed”), from Sumerian 𒄀𒈾 (gi.na).

Pronunciation

  • Hyphenation: ka‧ne‧la

Noun

kanela

  1. the true cinnamon tree (Cinnamomum verum)
  2. (obsolete) cinnamon; a spice from the dried aromatic bark of the cinnamon tree, either rolled into strips or ground into a powder
  3. the color cinnamon

Adjective

kanela

  1. having the colour cinnamon

Kabuverdianu

Etymology

    Derived from Portuguese canela.

    Noun

    kanela

    1. cinnamon
    2. shin

    References

    • Gonçalves, Manuel (2015), Capeverdean Creole-English dictionary (overall work in English), Mili Mila, →ISBN

    Lingala

    Etymology

    See the Lingala verb kanisa.

    Verb

    -kanela (infinitive kokanela)

    1. to think

    Mongo

    Verb

    kanela

    1. to think

    Polish

    Etymology

      Borrowed from German Kaneel.

      Pronunciation

      Noun

      kanela f

      1. (Malbork) synonym of cynamon

      Further reading

      • Dr Nadmorski (Józef Łęgowski) (1889), “kanela”, in “Spis wyrazów właściwych gwarze malborskiej i kociewskiej”, in Wisła. Miesięcznik Geograficzno-Etnograficzny (in Polish), volume 3 z.4, page 745

      Tagalog

      Etymology

      Borrowed from Spanish canela, from Portuguese canela, from Latin cannella, diminutive of canna (“reed, cane”). Possible doublet of kalilya.

      Pronunciation

      • (Standard Tagalog) IPA(key): /kaˈnela/ [k̠ɐˈn̪ɛː.lɐ]
      • Rhymes: -ela
      • Syllabification: ka‧ne‧la

      Noun

      kanela (Baybayin spelling ᜃᜈᜒᜎ)

      1. cannella; true cinnamon (Cinnamomum verum)
        Synonyms: sinamomo, kami, (obsolete) kayumanis

      See also

      Further reading