janvarikuu
Ingrian
| Previous: | dekabrikuu |
|---|---|
| Next: | fevralikuu |
Etymology
From janvari (“January”) + kuu (“month”).
Pronunciation
- (Ala-Laukaa) IPA(key): /ˈjɑnʋɑriˌkuː/, [ˈjɑnʋəriˌkuː]
- (Soikkola) IPA(key): /ˈjɑnʋɑriˌkuː/, [ˈjɑnʋɑriˌkuː]
- Rhymes: -uː
- Hyphenation: jan‧va‧ri‧kuu
Noun
janvarikuu
- the month of January
- 1937, N. A. Iljin, Lukukirja: Inkeroisia alkușkouluja vart (kolmas osa), Leningrad: Riikin Ucebno-pedagogiceskoi Izdateljstva, page 115:
- 1886 voonna, kons Vladimir Iljic sai 16 vootta, Uljanovoin onnekkaasee perreesse tuli ensimäin murheen isku — 12 päivään janvarikuuta äkkiistää kooli Ilja Nikolajevic.
- In 1886, when Vladimir Ilyich became 16 years old, the first strike of grief came to the happy family of Uljanovs - on the 12th of June Ilja Nikolaevich suddenly died.
Declension
| Declension of janvarikuu (type 8/maa, no gradation) | ||
|---|---|---|
| singular | plural | |
| nominative | janvarikuu | janvarikuut |
| genitive | janvarikuun | janvarikuijen |
| partitive | janvarikuuta | janvarikuita |
| illative | janvarikuuhu | janvarikuihe |
| inessive | janvarikuus | janvarikuis |
| elative | janvarikuust | janvarikuist |
| allative | janvarikuulle | janvarikuille |
| adessive | janvarikuul | janvarikuil |
| ablative | janvarikuult | janvarikuilt |
| translative | janvarikuuks | janvarikuiks |
| essive | janvarikuunna, janvarikuun | janvarikuinna, janvarikuin |
| exessive1) | janvarikuunt | janvarikuint |
| 1) obsolete *) the accusative corresponds with either the genitive (sg) or nominative (pl) **) the comitative is formed by adding the suffix -ka? or -kä? to the genitive. | ||