irrlichtern

German

Etymology

    Irrlicht (“will o' the wisp”) +‎ -ern

    Pronunciation

    • IPA(key): /ˈɪʁˌlɪçtɐn/
    • Audio (Germany (Berlin)):(file)

    Verb

    irrlichtern (weak, third-person singular present irrlichtert, past tense irrlichterte, past participle geirrlichtert, auxiliary haben)

    1. (intransitive) to flit about, to vacillate

    Conjugation

    Derived terms

    Further reading