incendiare
See also: incendiaré
Italian
Etymology
From incendio + -are, from Latin incendium (“destructive fire”), from incendō (“to set on fire, to kindle”).
Pronunciation
- IPA(key): /in.t͡ʃenˈdja.re/
- Rhymes: -are
- Hyphenation: in‧cen‧dià‧re
Verb
incendiàre (first-person singular present incèndio, first-person singular past historic incendiài, past participle incendiàto, auxiliary avére)
- (transitive) to set fire to, to ignite, to burn
- Synonym: dare fuoco
Conjugation
Conjugation of incendiàre (-are) (See Appendix:Italian verbs)
Related terms
Anagrams
Romanian
Noun
incendiare f (plural incendieri)
- obsolete form of incendiere
Declension
| singular | plural | |||
|---|---|---|---|---|
| indefinite | definite | indefinite | definite | |
| nominative-accusative | incendiare | incendiarea | incendieri | incendierile |
| genitive-dative | incendieri | incendierii | incendieri | incendierilor |
| vocative | incendiare, incendiareo | incendierilor | ||
References
- incendiare in Academia Română, Micul dicționar academic, ediția a II-a, Bucharest: Univers Enciclopedic, 2010. →ISBN
Spanish
Verb
incendiare
- first/third-person singular future subjunctive of incendiar
Categories:
- Italian terms suffixed with -are
- Italian terms derived from Latin
- Italian 4-syllable words
- Italian terms with IPA pronunciation
- Rhymes:Italian/are
- Rhymes:Italian/are/4 syllables
- Italian lemmas
- Italian verbs
- Italian verbs ending in -are
- Italian verbs taking avere as auxiliary
- Italian transitive verbs
- Romanian lemmas
- Romanian nouns
- Romanian countable nouns
- Romanian feminine nouns
- Romanian obsolete forms
- Spanish non-lemma forms
- Spanish verb forms