immanentny

Polish

Etymology

    From Late Latin immanens + Polish -ny.

    Pronunciation

    • IPA(key): /im.maˈnɛnt.nɘ/
    • Audio:(file)
    • Rhymes: -ɛntnɘ
    • Syllabification: im‧ma‧nent‧ny

    Adjective

    immanentny (not comparable, derived adverb immanentnie)

    1. (literary) immanent (naturally part of something; inherent)
      Synonyms: przynależny, inherentny, integralny, nieusuwalny, niezbywalny

    Declension

    Declension of immanentny (hard)
    singular plural
    masculine animate masculine inanimate feminine neuter virile (= masculine personal) non-virile
    nominative/vocative immanentny immanentna immanentne immanentni immanentne
    genitive immanentnego immanentnej immanentnego immanentnych
    dative immanentnemu immanentnej immanentnemu immanentnym
    accusative immanentnego immanentny immanentną immanentne immanentnych immanentne
    instrumental immanentnym immanentną immanentnym immanentnymi
    locative immanentnym immanentnej immanentnym immanentnych

    Derived terms

    noun
    • immanentność
    nouns
    • immanencja
    • immanentyzm

    Further reading

    • “immanentny”, in Wielki słownik języka polskiego‎[1] (in Polish), Instytut Języka Polskiego PAN
    • “immanentny”, in Polish dictionaries at PWN‎[2] (in Polish)