honum

See also: hǫnum

Faroese

Pronunciation

  • IPA(key): [ˈhoːnʊn]

Pronoun

honum m sg

  1. him, dative singular of hann (he)
    við honum ― with him
    hjá honum ― of him
    ynskja honum alt tað besta ― to wish him all the best
    mær tykir synd í honum ― I have pity on him, I feel sorry for him
    tað søgdu honum ígðurnar, uppi sita í lund ― that told him the small birds, sitting up in the trees (kvæði)

Declension

Faroese personal pronouns
nominative accusative dative genitive
singular 1st person eg, jeg meg, mjeg mær mín
2nd person tú teg, tjeg tær tín
3rd person m hann honum hansara, hans†
f hon hana henni hennara, hennar†
n tað tí tess
plural 1st person vit okkum okkara
2nd person tit tykkum tykkara
3rd person m teir teimum, teim† teirra
f tær
n tey

Icelandic

Pronunciation

  • IPA(key): [ˈhɔːnʏm]
    Rhymes: -ɔːnʏm

Pronoun

honum

  1. (personal) dative of hann; (to) him
    Ég sagði honum sannleikann.
    I told him the truth.

Declension

Icelandic personal pronouns
singular first person second person third person
masculine feminine neuter
nominative ég, eg, ek† þú hann hún, hon†, hón† það, þat†
accusative mig, mik† þig, þik† hann hana það, þat†
dative mér þér honum, hánum† henni því
genitive mín þín hans hennar þess
plural first person second person third person
masculine feminine neuter
nominative við þið, þit† þeir þær þau
accusative okkur ykkur þá þær þau
dative okkur ykkur þeim þeim þeim
genitive okkar ykkar þeirra þeirra þeirra

† Archaic. See also honorific pronouns.