hindi

See also: Appendix:Variations of "hindi"

Asturian

Noun

hindi m (uncountable)

  1. Hindi (language)

Azerbaijani

Etymology

    From hind + -i.

    Noun

    hindi (definite accusative hindini, plural hindilər)

    1. (Classical Azerbaijani) Indian (person from India)
      Synonyms: hind, hindli
    2. American Indian
      Synonym: yerli amerikalı

    References

    Beja

    Pronunciation

    • IPA(key): /ˈhindi/

    Noun

    híndi m (plural híndi)

    1. tree

    Declension

    Catalan

    Pronunciation

    Adjective

    hindi m or f (masculine and feminine plural hindis)

    1. Hindi (pertaining to the Hindi language)

    Noun

    hindi m (uncountable)

    1. Hindi (an Indo-Aryan language)

    Further reading

    Danish

    Noun

    hindi n

    1. Hindi; one of the official languages of India

    Finnish

    Etymology

    Borrowed from English Hindi, Hindustani (Hindi हिंदी (hindī) / Urdu ہِنْدی (hindī)), or Classical Persian هندی (hindī), from هند (hind), from Sanskrit सिन्धु (sindhu).

    Pronunciation

    • IPA(key): /ˈhindi/, [ˈhindi]
    • Rhymes: -indi
    • Syllabification(key): hin‧di
    • Hyphenation(key): hin‧di

    Noun

    hindi

    1. Hindi; one of the official languages of India

    Declension

    Inflection of hindi (Kotus type 5/risti, no gradation)
    nominative hindi —
    genitive hindin —
    partitive hindiä —
    illative hindiin —
    singular plural
    nominative hindi —
    accusative nom. hindi —
    gen. hindin
    genitive hindin —
    partitive hindiä —
    inessive hindissä —
    elative hindistä —
    illative hindiin —
    adessive hindillä —
    ablative hindiltä —
    allative hindille —
    essive hindinä —
    translative hindiksi —
    abessive hindittä —
    instructive — —
    comitative See the possessive forms below.
    Possessive forms of hindi (Kotus type 5/risti, no gradation)
    first-person singular possessor
    singular plural
    nominative hindini —
    accusative nom. hindini —
    gen. hindini
    genitive hindini —
    partitive hindiäni —
    inessive hindissäni —
    elative hindistäni —
    illative hindiini —
    adessive hindilläni —
    ablative hindiltäni —
    allative hindilleni —
    essive hindinäni —
    translative hindikseni —
    abessive hindittäni —
    instructive — —
    comitative — —
    second-person singular possessor
    singular plural
    nominative hindisi —
    accusative nom. hindisi —
    gen. hindisi
    genitive hindisi —
    partitive hindiäsi —
    inessive hindissäsi —
    elative hindistäsi —
    illative hindiisi —
    adessive hindilläsi —
    ablative hindiltäsi —
    allative hindillesi —
    essive hindinäsi —
    translative hindiksesi —
    abessive hindittäsi —
    instructive — —
    comitative — —
    first-person plural possessor
    singular plural
    nominative hindimme —
    accusative nom. hindimme —
    gen. hindimme
    genitive hindimme —
    partitive hindiämme —
    inessive hindissämme —
    elative hindistämme —
    illative hindiimme —
    adessive hindillämme —
    ablative hindiltämme —
    allative hindillemme —
    essive hindinämme —
    translative hindiksemme —
    abessive hindittämme —
    instructive — —
    comitative — —
    second-person plural possessor
    singular plural
    nominative hindinne —
    accusative nom. hindinne —
    gen. hindinne
    genitive hindinne —
    partitive hindiänne —
    inessive hindissänne —
    elative hindistänne —
    illative hindiinne —
    adessive hindillänne —
    ablative hindiltänne —
    allative hindillenne —
    essive hindinänne —
    translative hindiksenne —
    abessive hindittänne —
    instructive — —
    comitative — —
    third-person possessor
    singular plural
    nominative hindinsä —
    accusative nom. hindinsä —
    gen. hindinsä
    genitive hindinsä —
    partitive hindiään
    hindiänsä
    —
    inessive hindissään
    hindissänsä
    —
    elative hindistään
    hindistänsä
    —
    illative hindiinsä —
    adessive hindillään
    hindillänsä
    —
    ablative hindiltään
    hindiltänsä
    —
    allative hindilleen
    hindillensä
    —
    essive hindinään
    hindinänsä
    —
    translative hindikseen
    hindiksensä
    —
    abessive hindittään
    hindittänsä
    —
    instructive — —
    comitative — —

    Synonyms

    Derived terms

    Further reading

    French

    Etymology

    Borrowed from English Hindi, Hindustani (Hindi हिंदी (hindī) / Urdu ہِنْدی (hindī)), or Classical Persian هندی (hindī), from هند (hind), from Sanskrit सिन्धु (sindhu).

    Pronunciation

    Noun

    hindi m (uncountable)

    1. Hindi; one of the official languages of India

    Further reading

    Hungarian

    Pronunciation

    • IPA(key): [ˈhindi]
    • Hyphenation: hin‧di
    • Rhymes: -di

    Adjective

    hindi (not comparable)

    1. of, or relating to Hindi

    Declension

    Inflection (stem in long/high vowel, front unrounded harmony)
    singular plural
    nominative hindi hindik
    accusative hindit hindiket
    dative hindinek hindiknek
    instrumental hindivel hindikkel
    causal-final hindiért hindikért
    translative hindivé hindikké
    terminative hindiig hindikig
    essive-formal hindiként hindikként
    essive-modal hindiül —
    inessive hindiben hindikben
    superessive hindin hindiken
    adessive hindinél hindiknél
    illative hindibe hindikbe
    sublative hindire hindikre
    allative hindihez hindikhez
    elative hindiből hindikből
    delative hindiről hindikről
    ablative hinditől hindiktől
    non-attributive
    possessive – singular
    hindié hindiké
    non-attributive
    possessive – plural
    hindiéi hindikéi

    Noun

    hindi (uncountable)

    1. Hindi (language)

    Declension

    Inflection (stem in long/high vowel, front unrounded harmony)
    singular plural
    nominative hindi hindik
    accusative hindit hindiket
    dative hindinek hindiknek
    instrumental hindivel hindikkel
    causal-final hindiért hindikért
    translative hindivé hindikké
    terminative hindiig hindikig
    essive-formal hindiként hindikként
    essive-modal — —
    inessive hindiben hindikben
    superessive hindin hindiken
    adessive hindinél hindiknél
    illative hindibe hindikbe
    sublative hindire hindikre
    allative hindihez hindikhez
    elative hindiből hindikből
    delative hindiről hindikről
    ablative hinditől hindiktől
    non-attributive
    possessive – singular
    hindié hindiké
    non-attributive
    possessive – plural
    hindiéi hindikéi
    Possessive forms of hindi
    possessor single possession multiple possessions
    1st person sing. hindim hindijeim (or hindiim)
    2nd person sing. hindid hindijeid (or hindiid)
    3rd person sing. hindije hindijei (or hindii)
    1st person plural hindink hindijeink (or hindiink)
    2nd person plural hinditek hindijeitek (or hindiitek)
    3rd person plural hindijük hindijeik (or hindiik)

    Italian

    Noun

    hindi m (uncountable)

    1. Hindi (language)

    Latvian

    Noun

    hindi f (invariable)

    1. Hindi; one of the official languages of India

    Lithuanian

    Pronunciation

    • IPA(key): [ˈɣʲɪnʲdʲɪ]
    • Hyphenation: hin‧di

    Proper noun

    hi̇̀ndi f (indeclinable)

    1. Hindi (language)

    Further reading

    • “hindi”, in Bendrinės lietuvių kalbos žodynas [Dictionary of common Lithuanian], ekalba.lt, n.d.
    • “hindi”, entry by Kazimieras Seibutis, in Visuotinė lietuvių enciklopedija [Universal Lithuanian Encyclopedia]

    Norwegian Bokmål

    Noun

    hindi m or n (definite singular hindien)

    1. Hindi; one of the official languages of India

    References

    Norwegian Nynorsk

    Noun

    hindi m (definite singular hindien)

    1. Hindi; one of the official languages of India

    References

    Polish

    Etymology

    Borrowed from English Hindi, Hindustani (Hindi हिंदी (hindī) / Urdu ہِنْدی (hindī)), or Classical Persian هندی (hindī), from هند (hind), from Sanskrit सिन्धु (sindhu).

    Pronunciation

    • IPA(key): /ˈxin.di/
    • Audio:(file)
    • Rhymes: -indi
    • Syllabification: hin‧di

    Noun

    hindi n (indeclinable)

    1. Hindi (language)

    Further reading

    • “hindi”, in Wielki słownik języka polskiego‎[3] (in Polish), Instytut Języka Polskiego PAN
    • “hindi”, in Polish dictionaries at PWN‎[4] (in Polish)

    Portuguese

    Alternative forms

    Etymology

    Unadapted borrowing from English Hindi, Hindustani (Hindi हिंदी (hindī) / Urdu ہِنْدی (hindī)), or Classical Persian هندی (hindī), from هند (hind), from Sanskrit सिन्धु (sindhu).

    Pronunciation

    • (Brazil) IPA(key): /ˈĩ.d͡ʒi/

    • Rhymes: (Brazil) -ĩd͡ʒi, (Portugal) -ĩdi

    Noun

    hindi m (uncountable)

    1. Hindi (language)
      Hindi é uma língua indoeuropeia.
      Hindi is an Indo-European language.

    Further reading

    Romanian

    Etymology

    Borrowed from French hindi, English Hindi, Hindustani (Hindi हिंदी (hindī) / Urdu ہِنْدی (hindī)), or Classical Persian هندی (hindī), from هند (hind), from Sanskrit सिन्धु (sindhu).

    Noun

    hindi f (uncountable)

    1. Hindi

    Serbo-Croatian

    Proper noun

    hindi m animacy unspecified (Cyrillic spelling хинди)

    1. Hindi; one of the official languages of India

    Spanish

    Etymology

    Borrowed from English Hindi, Hindustani (Hindi हिंदी (hindī) / Urdu ہِنْدی (hindī)), or Classical Persian هندی (hindī), from هند (hind), from Sanskrit सिन्धु (sindhu).

    Pronunciation

    • IPA(key): /ˈindi/ [ˈĩn̪.d̪i]
    • IPA(key): /ˈxindi/ [ˈxĩn̪.d̪i]
    • Rhymes: -indi
    • Syllabification: hin‧di

    Noun

    hindi m (uncountable)

    1. Hindi (language)

    See also

    Further reading

    Swahili

    hindi

    Pronunciation

    Noun

    hindi class V (plural mahindi class VI)

    1. (usually in the plural) maize (corn; a type of grain of the species Zea mays)

    Tagalog

    Alternative forms

    Etymology

      Inherited from Proto-Malayo-Polynesian *hədiq.[1] By surface analysis, hin- + di. Compare Tagalog di, Hiligaynon indi, Ilocano di, Isnag addi, Kapampangan ali / e, Maranao di', Northern Subanen ndi, Tausug di' and Cebuano di / dili.

      Pronunciation

      • (Standard Tagalog) IPA(key): /hinˈdiʔ/ [hɪn̪ˈd̪ɪʔ], (colloquial) /hinˈdeʔ/ [hɪn̪ˈd̪ɛʔ]
      • Rhymes: -iʔ
      • Syllabification: hin‧di

      Adverb

      hindî (Baybayin spelling ᜑᜒᜈ᜔ᜇᜒ)

      1. no; not
        Synonym: (slang) dehins
        • 2020, “‘WAG NIYO SILANG PAG-AWAYIN: Sharon Cuneta breaks down after bashers compared physical looks of daughters KC, Frankie”, in The Filipino Times‎[5], archived from the original on 26 December 2024:
          “Gumagawa kayo ng istorya. Nao-offend ako for Frankie. Hindi man siya kasingganda ng ate KC niya, natural hindi naman matinee idol ang tatay niya. Pero iba naman ang ganda niya,” she added.
          (please add an English translation of this quotation)

      Derived terms

      Descendants

      • → Chavacano: hendê, hinde

      See also

      Interjection

      hindî (Baybayin spelling ᜑᜒᜈ᜔ᜇᜒ)

      1. no
        Antonyms: oo, (polite) opo

      References

      1. ^ Blust, Robert; Trussel, Stephen; et al. (2023) “*hediq”, in the CLDF dataset from The Austronesian Comparative Dictionary (2010–), →DOI

      Further reading

      • “hindi”, in Pambansang Diksiyonaryo | Diksiyonaryo.ph, 2018

      Turkish

      hindi

      Etymology 1

        Inherited from Ottoman Turkish هندی (“Indian; turkey”), borrowed from Arabic هِنْدِيّ (hindiyy).

        Noun

        hindi (definite accusative hindiyi, plural hindiler)

        1. turkey (bird)
        Usage notes
        Declension
        Declension of hindi
        singular plural
        nominative hindi hindiler
        definite accusative hindiyi hindileri
        dative hindiye hindilere
        locative hindide hindilerde
        ablative hindiden hindilerden
        genitive hindinin hindilerin
        Possessive forms
        nominative
        singular plural
        1st singular hindim hindilerim
        2nd singular hindin hindilerin
        3rd singular hindisi hindileri
        1st plural hindimiz hindilerimiz
        2nd plural hindiniz hindileriniz
        3rd plural hindileri hindileri
        definite accusative
        singular plural
        1st singular hindimi hindilerimi
        2nd singular hindini hindilerini
        3rd singular hindisini hindilerini
        1st plural hindimizi hindilerimizi
        2nd plural hindinizi hindilerinizi
        3rd plural hindilerini hindilerini
        dative
        singular plural
        1st singular hindime hindilerime
        2nd singular hindine hindilerine
        3rd singular hindisine hindilerine
        1st plural hindimize hindilerimize
        2nd plural hindinize hindilerinize
        3rd plural hindilerine hindilerine
        locative
        singular plural
        1st singular hindimde hindilerimde
        2nd singular hindinde hindilerinde
        3rd singular hindisinde hindilerinde
        1st plural hindimizde hindilerimizde
        2nd plural hindinizde hindilerinizde
        3rd plural hindilerinde hindilerinde
        ablative
        singular plural
        1st singular hindimden hindilerimden
        2nd singular hindinden hindilerinden
        3rd singular hindisinden hindilerinden
        1st plural hindimizden hindilerimizden
        2nd plural hindinizden hindilerinizden
        3rd plural hindilerinden hindilerinden
        genitive
        singular plural
        1st singular hindimin hindilerimin
        2nd singular hindinin hindilerinin
        3rd singular hindisinin hindilerinin
        1st plural hindimizin hindilerimizin
        2nd plural hindinizin hindilerinizin
        3rd plural hindilerinin hindilerinin
        Predicative forms
        singular plural
        1st singular hindiyim hindilerim
        2nd singular hindisin hindilersin
        3rd singular hindi
        hindidir
        hindiler
        hindilerdir
        1st plural hindiyiz hindileriz
        2nd plural hindisiniz hindilersiniz
        3rd plural hindiler hindilerdir

        Etymology 2

        Adverb

        hindi

        1. alternative form of imdi