frigefacto

Latin

Etymology

    From frīgeō (“to be cold”) + factō.

    Pronunciation

    Verb

    frīgefactō (present infinitive frīgefactāre); first conjugation, no perfect or supine stems

    1. (Plautine, figuratively) to make cold; to cool
      • c. 194 BCE, Plautus, Poenulus 3.5.12–15:
        [Agor] Mitte ad me, si audes, hodie Adelphasium tuam,
        die fésto celebri nobilique Aphrodisiis.
        [Lycus] Calidum prandisti prandium hodie? dic mihi.
        [Agor] Quid iam?
        [Lycus] Quia os nunc frigefactas, quom rogas.
        (please add an English translation of this quotation)
      • c. 211 BCE, Plautus, Rudens 5.2–39:
        [Gripus] Quid dare velis, qui istaec tibi investiget indicetque? eloquere propere celeriter.
        [Labrax] Nummos trecentos.
        [Gripus] Tricas.
        [Labrax] Quadringéntos.
        [Gripus] Tramas putidas.
        [Labrax] Quingentos.
        [Gripus] Cassam glandem.
        [Labrax] Sescentos.
        [Gripus] Curculiunculos minutos fabulare.
        [Labrax] Dabo séptingentos.
        [Gripus] Os calet tibi, nunc id frigefactas.
        (please add an English translation of this quotation)

    Conjugation

    References

    • “frigefacto”, in Charlton T. Lewis and Charles Short (1879), A Latin Dictionary, Oxford: Clarendon Press
    • “frigefacto”, in Gaffiot, Félix (1934), Dictionnaire illustré latin-français, Hachette.