excidio

Latin

Etymology 1

    From excīdō + -iō.

    Noun

    excīdiō f (genitive excīdiōnis); third declension

    1. destruction, destroying
      Synonyms: dēstrūctiō, excidium, lētum, ruīna, pestis, dēmōlītiō, vāstātiō, devāstātiō, perniciēs, perditiō, exitium
      • c. 190 BCE, Plautus, Curculio 534:
        Non ego nunc mediocri incedo iratus iracundia, / sed eapse illa qua excidionem facere condidici oppidis.
        (please add an English translation of this quotation)
    Declension

    Third-declension noun.

    Etymology 2

    See excidium.

    Noun

    excidiō

    1. dative/ablative singular of excidium

    References

    • “excidio”, in Charlton T. Lewis and Charles Short (1879), A Latin Dictionary, Oxford: Clarendon Press
    • “excidio”, in Gaffiot, Félix (1934), Dictionnaire illustré latin-français, Hachette.