esplaiar
Catalan
Etymology
From espaiar, influenced by plaer.
Pronunciation
- IPA(key): (Northern, Balearic, Central) [əs.pləˈja]
- IPA(key): (Valencia) [es.plaˈjaɾ]
- IPA(key): (Northwestern) [es.plaˈja]
- Rhymes: -a(ɾ)
Verb
esplaiar (first-person singular present esplaio, first-person singular preterite esplaí, past participle esplaiat)
- (transitive) to elaborate on, to expand on
- (reflexive) to open up; to pour one's heart out
Conjugation
Central Catalan conjugation of esplaiar (first conjugation)
Related terms
Further reading
- “esplaiar”, in Diccionari de la llengua catalana [Dictionary of the Catalan Language] (in Catalan), second edition, Institute of Catalan Studies [Catalan: Institut d'Estudis Catalans], April 2007
- “esplaiar”, in Gran Diccionari de la Llengua Catalana, Grup Enciclopèdia Catalana, 2026
- “esplaiar” in Diccionari normatiu valencià, Acadèmia Valenciana de la Llengua.
- Alcover, Antoni Maria; Moll, Francesc de Borja (1963), “esplaiar”, in Diccionari català-valencià-balear (in Catalan)