envoltar
Catalan
Etymology
From envolt, past participle of Old Catalan envoldre (corresponding to Latin involūtus, perfect passive participle of involvō, involvere), or possibly from a Vulgar Latin *involtāre, for Latin involūtāre, frequentative of involvere. First attested in the 14th century.[1] Compare Occitan envoltar, Italian involtare.
Pronunciation
- IPA(key): (Northern, Central) [əm.bulˈta]
- IPA(key): (Balearic) [əɱ.volˈta]
- IPA(key): (Valencia) [eɱ.volˈtaɾ]
- IPA(key): (Northwestern) [em.bolˈta]
Audio (Barcelona): (file)
Verb
envoltar (first-person singular present envolto, first-person singular preterite envoltí, past participle envoltat); root stress: (Northern) /o̞/; (Balearic, Central, Northwestern, Valencia) /ɔ/
- (transitive) to surround
Conjugation
Central Catalan conjugation of envoltar (first conjugation)
Derived terms
Related terms
- envolt
- envolts
References
- ^ “envoltar”, in Gran Diccionari de la Llengua Catalana, Grup Enciclopèdia Catalana, 2026
Further reading
- “envoltar”, in Diccionari de la llengua catalana [Dictionary of the Catalan Language] (in Catalan), second edition, Institute of Catalan Studies [Catalan: Institut d'Estudis Catalans], April 2007
- “envoltar” in Diccionari normatiu valencià, Acadèmia Valenciana de la Llengua.
- Alcover, Antoni Maria; Moll, Francesc de Borja (1963), “envoltar”, in Diccionari català-valencià-balear (in Catalan)
Categories:
- Catalan terms derived from Old Catalan
- Catalan terms inherited from Vulgar Latin
- Catalan terms derived from Vulgar Latin
- Catalan terms inherited from Latin
- Catalan terms derived from Latin
- Catalan terms with IPA pronunciation
- Catalan terms with audio pronunciation
- Catalan lemmas
- Catalan verbs
- Catalan first conjugation verbs
- Catalan transitive verbs