dziwa

See also: dziwą

Chichewa

Etymology

Inherited from Proto-Bantu *-jíjɪba.

Pronunciation

  • IPA(key): /ˈd͡zi.w⁽ᵝ⁾a/

Verb

-dziŵa (infinitive kudzíŵa)

  1. to know
  2. to know how to do something, to be able to do something.

Derived terms

  • Verbal derivations:
    • Applicative: -dziwira
    • Causative: -dziwitsa
    • Negative: -sadziwa
    • Passive: -dziwidwa
    • Stative: -dziwika
  • Nominal derivations:
    • kadziŵayekha (“someone who doesn't like to share information”)

Polish

Pronunciation

  • IPA(key): /ˈd͡ʑi.va/
  • Audio:(file)
  • Rhymes: -iva
  • Syllabification: dzi‧wa

Etymology 1

    Back-formation from dziwka.

    Noun

    dziwa f

    1. (slang) whore (prostitute)
      Synonyms: see Thesaurus:prostytutka
    2. (offensive) bitch, slut, whore
    Declension
    Declension of dziwa
    singular plural
    nominative dziwa dziwy
    genitive dziwy dziw
    dative dziwie dziwom
    accusative dziwę dziwy
    instrumental dziwą dziwami
    locative dziwie dziwach
    vocative dziwo dziwy
    adjectives
    • dziwkarski

    Etymology 2

      See the etymology of the corresponding lemma form.

      Noun

      dziwa n

      1. inflection of dziwo:
        1. nominative/accusative/vocative plural
        2. genitive singular

      Etymology 3

        See the etymology of the corresponding lemma form.

        Adjective

        dziwa

        1. nominative/vocative feminine singular of dziwy (“bizarre”)

        Etymology 4

          See the etymology of the corresponding lemma form.

          Adjective

          dziwa

          1. nominative/vocative feminine singular of dziwy (“wild”)

          Further reading

          • “dziwa”, in Wielki słownik języka polskiego‎[1] (in Polish), Instytut Języka Polskiego PAN
          • “dziwa”, in Polish dictionaries at PWN‎[2] (in Polish)