dziwo

Ewe

Noun

dziwo

  1. plural of dzi

Polish

Etymology 1

    Inherited from Proto-Slavic *dȋvo.

    Pronunciation

     
    • IPA(key): /ˈd͡ʑi.vɔ/
    • Audio:(file)
    • Rhymes: -ivɔ
    • Syllabification: dzi‧wo

    Noun

    dziwo n

    1. marvel, wonder (something astonishing and seemingly inexplicable)
      Synonym: dziw
    2. apparition, phantom, spectre, wraith
      Synonyms: straszydło, zjawa
    Declension
    Declension of dziwo
    singular plural
    nominative dziwo dziwa
    genitive dziwa dziw
    dative dziwu dziwom
    accusative dziwo dziwa
    instrumental dziwem dziwami
    locative dziwie dziwach
    vocative dziwo dziwa
    Derived terms
    interjections

    Adverb

    dziwo (not comparable)

    1. (Kuyavia) synonym of o mało
      Synonym: niedziwa

    Etymology 2

      See the etymology of the corresponding lemma form.

      Pronunciation

      • IPA(key): /ˈd͡ʑi.vɔ/
      • Rhymes: -ivɔ
      • Syllabification: dzi‧wo

      Noun

      dziwo f

      1. vocative singular of dziwa

      Further reading

      • “dziwo”, in Wielki słownik języka polskiego‎[1] (in Polish), Instytut Języka Polskiego PAN
      • “dziwo”, in Polish dictionaries at PWN‎[2] (in Polish)
      • Oskar Kolberg (1867), “dziwo”, in Dzieła wszystkie: Kujawy (in Polish), page 270