dziwkarz

Polish

Etymology

    From dziwka (“slut, whore”) + -arz.

    Pronunciation

    • IPA(key): /ˈd͡ʑif.kaʂ/
    • Audio:(file)
    • Rhymes: -ifkaʂ
    • Syllabification: dziw‧karz

    Noun

    dziwkarz m pers

    1. (colloquial, derogatory) whoremonger
      Synonym: kurwiarz

    Declension

    Declension of dziwkarz
    singular plural
    nominative dziwkarz dziwkarze
    genitive dziwkarza dziwkarzy, dziwkarzów1
    dative dziwkarzowi dziwkarzom
    accusative dziwkarza dziwkarzy, dziwkarzów1
    instrumental dziwkarzem dziwkarzami
    locative dziwkarzu dziwkarzach
    vocative dziwkarzu dziwkarze

    1Rare.

    Derived terms

    adjective
    • dziwkarski

    Further reading

    • “dziwkarz”, in Wielki słownik języka polskiego‎[1] (in Polish), Instytut Języka Polskiego PAN
    • “dziwkarz”, in Polish dictionaries at PWN‎[2] (in Polish)