dystyngowany

Polish

Etymology

    From dystyngować + -any.

    Pronunciation

    • IPA(key): /dɘs.tɘŋ.ɡɔˈva.nɘ/
    • Audio:(file)
    • Rhymes: -anɘ
    • Syllabification: dys‧tyn‧go‧wa‧ny

    Adjective

    dystyngowany (comparative bardziej dystyngowany, superlative najbardziej dystyngowany, derived adverb dystyngowanie)

    1. dignified, distingué, distinguished, genteel, elegant, refined
      Synonym: elegancki

    Declension

    Declension of dystyngowany (hard)
    singular plural
    masculine animate masculine inanimate feminine neuter virile (= masculine personal) non-virile
    nominative/vocative dystyngowany dystyngowana dystyngowane dystyngowani dystyngowane
    genitive dystyngowanego dystyngowanej dystyngowanego dystyngowanych
    dative dystyngowanemu dystyngowanej dystyngowanemu dystyngowanym
    accusative dystyngowanego dystyngowany dystyngowaną dystyngowane dystyngowanych dystyngowane
    instrumental dystyngowanym dystyngowaną dystyngowanym dystyngowanymi
    locative dystyngowanym dystyngowanej dystyngowanym dystyngowanych
    adjectives
    adverb
    • dystynktywnie
    nouns
    verb
    • dystyngować impf

    Further reading

    • “dystyngowany”, in Wielki słownik języka polskiego‎[1] (in Polish), Instytut Języka Polskiego PAN
    • “dystyngowany”, in Polish dictionaries at PWN‎[2] (in Polish)