dystynkcja

See also: dystynkcją

Polish

Etymology

    Learned borrowing from Latin distīnctiō.

    Pronunciation

    • IPA(key): /dɘsˈtɘŋk.t͡sja/
    • Audio:(file)
    • Rhymes: -ɘŋkt͡sja
    • Syllabification: dys‧tynk‧cja

    Noun

    dystynkcja f

    1. (literary) gentility, distinguishedness (elegeance)
    2. (literary) distinction (that which distinguishes; a single occurrence of a determining factor or feature, the fact of being divided; separation, discrimination)
      Synonyms: rozróżnienie, różnica
      1. (linguistics) distinction (characteristic that has a distinctive function and serves the purpose of linguistic communication)
    3. (archaic) distinction (act of singling someone out for something)
    4. (archaic) position (place in the professional, social or political hierarchy)
      Synonyms: godność, stanowisko

    Declension

    Declension of dystynkcja
    singular plural
    nominative dystynkcja dystynkcje
    genitive dystynkcji dystynkcji, dystynkcyj1
    dative dystynkcji dystynkcjom
    accusative dystynkcję dystynkcje
    instrumental dystynkcją dystynkcjami
    locative dystynkcji dystynkcjach
    vocative dystynkcjo dystynkcje

    1Archaic.

    Derived terms

    adjectives
    adverbs
    nouns
    • dystynkt
    • dystynktorium
    • dystynktywność
    verb
    • dystyngować impf

    Further reading

    • “dystynkcja”, in Wielki słownik języka polskiego‎[1] (in Polish), Instytut Języka Polskiego PAN
    • “dystynkcja”, in Polish dictionaries at PWN‎[2] (in Polish)