dwukierunkowy

Polish

Etymology

    From dwu- + kierunek + -owy.

    Pronunciation

    • IPA(key): /dvu.kjɛ.ruŋˈkɔ.vɘ/
    • Audio:(file)
    • Rhymes: -ɔvɘ
    • Syllabification: dwu‧kie‧run‧ko‧wy

    Adjective

    dwukierunkowy (not comparable, no derived adverb)

    1. bidirectional

    Declension

    Declension of dwukierunkowy (hard)
    singular plural
    masculine animate masculine inanimate feminine neuter virile (= masculine personal) non-virile
    nominative/vocative dwukierunkowy dwukierunkowa dwukierunkowe dwukierunkowi dwukierunkowe
    genitive dwukierunkowego dwukierunkowej dwukierunkowego dwukierunkowych
    dative dwukierunkowemu dwukierunkowej dwukierunkowemu dwukierunkowym
    accusative dwukierunkowego dwukierunkowy dwukierunkową dwukierunkowe dwukierunkowych dwukierunkowe
    instrumental dwukierunkowym dwukierunkową dwukierunkowym dwukierunkowymi
    locative dwukierunkowym dwukierunkowej dwukierunkowym dwukierunkowych

    Further reading

    • “dwukierunkowy”, in Wielki słownik języka polskiego‎[1] (in Polish), Instytut Języka Polskiego PAN
    • “dwukierunkowy”, in Polish dictionaries at PWN‎[2] (in Polish)