duwen

Dutch

Pronunciation

  • IPA(key): /ˈdyu̯ə(n)/
  • Audio:(file)
  • Hyphenation: du‧wen
  • Rhymes: -yu̯ən

Etymology 1

From Middle Dutch duwen, douwen, from Old Dutch thuwen, from Proto-West Germanic *þų̄hijan, from Proto-Germanic *þunhijaną.

Verb

duwen

  1. (transitive) to push
    Antonym: trekken
Conjugation
Conjugation of duwen (weak)
infinitive duwen
past singular duwde
past participle geduwd
infinitive duwen
gerund duwen n
present tense past tense
1st person singular duw duwde
2nd person sing. (jij) duwt, duw2 duwde
2nd person sing. (u) duwt duwde
2nd person sing. (gij) duwt duwde
3rd person singular duwt duwde
plural duwen duwden
subjunctive sing.1 duwe duwde
subjunctive plur.1 duwen duwden
imperative sing. duw
imperative plur.1 duwt
participles duwend geduwd
1) Archaic. 2) In case of inversion.
Alternative forms
  • (Netherlands, informal) douwen
Derived terms
  • aanduwen
  • aaneenduwen
  • achteroverduwen
  • achteruitduwen
  • afduwen
  • beduwen
  • bijduwen
  • bijeenduwen
  • binnenduwen
  • buitenduwen
  • dichtduwen
  • doodduwen
  • door de strot duwen
  • doorduwen
  • fijnduwen
  • heenduwen
  • herduwen
  • induwen
  • ineenduwen
  • kakken zonder douwen
  • kapotduwen
  • kromduwen
  • langsduwen
  • leegduwen
  • losduwen
  • meeduwen
  • misduwen
  • naduwen
  • nederduwen
  • neerduwen
  • omduwen
  • omhoogduwen
  • omlaagduwen
  • omverduwen
  • onderduwen
  • opduwen
  • opeenduwen
  • openduwen
  • opzijduwen
  • overduwen
  • platduwen
  • rechtduwen
  • samenduwen
  • scheefduwen
  • stukduwen
  • tegenduwen
  • terugduwen
  • toeduwen
  • uitduwen
  • uiteenduwen
  • vastduwen
  • verderduwen
  • verduwen
  • volduwen
  • voorbijduwen
  • vooroverduwen
  • voortduwen
  • vooruitduwen
  • vrijduwen
  • wegduwen
Descendants
  • Afrikaans: du
  • Negerhollands: dou
  • → Papiamentu: dal

Etymology 2

See the etymology of the corresponding lemma form.

Noun

duwen

  1. plural of duw