aaneenduwen
Dutch
Etymology
Pronunciation
- IPA(key): /aːnˈeːnˌdyu̯ə(n)/
- Hyphenation: aan‧een‧du‧wen
Verb
aaneenduwen
Conjugation
| Conjugation of aaneenduwen (weak, separable) | ||||
|---|---|---|---|---|
| infinitive | aaneenduwen | |||
| past singular | duwde aaneen | |||
| past participle | aaneengeduwd | |||
| infinitive | aaneenduwen | |||
| gerund | aaneenduwen n | |||
| main clause | subordinate clause | |||
| present tense | past tense | present tense | past tense | |
| 1st person singular | duw aaneen | duwde aaneen | aaneenduw | aaneenduwde |
| 2nd person sing. (jij) | duwt aaneen, duw aaneen2 | duwde aaneen | aaneenduwt | aaneenduwde |
| 2nd person sing. (u) | duwt aaneen | duwde aaneen | aaneenduwt | aaneenduwde |
| 2nd person sing. (gij) | duwt aaneen | duwde aaneen | aaneenduwt | aaneenduwde |
| 3rd person singular | duwt aaneen | duwde aaneen | aaneenduwt | aaneenduwde |
| plural | duwen aaneen | duwden aaneen | aaneenduwen | aaneenduwden |
| subjunctive sing.1 | duwe aaneen | duwde aaneen | aaneenduwe | aaneenduwde |
| subjunctive plur.1 | duwen aaneen | duwden aaneen | aaneenduwen | aaneenduwden |
| imperative sing. | duw aaneen | |||
| imperative plur.1 | duwt aaneen | |||
| participles | aaneenduwend | aaneengeduwd | ||
| 1) Archaic. 2) In case of inversion. | ||||