duplicitar

Romanian

Etymology

    From duplicitate + -ar.

    Adjective

    duplicitar m or n (feminine singular duplicitară, masculine plural duplicitari, feminine/neuter plural duplicitare)

    1. duplicitous

    Declension

    Declension of duplicitar
    singular plural
    masculine neuter feminine masculine neuter feminine
    nominative-
    accusative
    indefinite duplicitar duplicitară duplicitari duplicitare
    definite duplicitarul duplicitara duplicitarii duplicitarele
    genitive-
    dative
    indefinite duplicitar duplicitare duplicitari duplicitare
    definite duplicitarului duplicitarei duplicitarilor duplicitarelor