duplicitate

Romanian

Etymology

    Borrowed from French duplicité.

    Noun

    duplicitate f (uncountable)

    1. duplicity

    Declension

    singular plural
    indefinite definite indefinite definite
    nominative-accusative duplicitate duplicitatea duplicități duplicitățile
    genitive-dative duplicități duplicității duplicități duplicităților
    vocative duplicitate, duplicitateo duplicităților