douczyć

Polish

Etymology

    From do- + uczyć.

    Pronunciation

    • IPA(key): /dɔˈu.t͡ʂɘt͡ɕ/
    • Audio:(file)
    • Rhymes: -ut͡ʂɘt͡ɕ
    • Syllabification: do‧u‧czyć

    Verb

    douczyć pf (imperfective douczać)

    1. (transitive) to help somebody catch up or read up on
    2. (reflexive with się) to catch up, to read up on

    Conjugation

    Conjugation of douczyć pf (class VIb)
    person singular plural
    masculine feminine neuter virile nonvirile
    infinitive douczyć
    future tense 1st douczę douczymy
    2nd douczysz douczycie
    3rd douczy douczą
    impersonal douczy się
    past tense 1st douczyłem,
    -(e)m douczył
    douczyłam,
    -(e)m douczyła
    douczyłom1,
    -(e)m douczyło
    douczyliśmy,
    -(e)śmy douczyli
    douczyłyśmy,
    -(e)śmy douczyły
    2nd douczyłeś,
    -(e)ś douczył
    douczyłaś,
    -(e)ś douczyła
    douczyłoś1,
    -(e)ś douczyło
    douczyliście,
    -(e)ście douczyli
    douczyłyście,
    -(e)ście douczyły
    3rd douczył douczyła douczyło douczyli douczyły
    impersonal douczono
    conditional 1st douczyłbym,
    bym douczył
    douczyłabym,
    bym douczyła
    douczyłobym1,
    bym douczyło
    douczylibyśmy,
    byśmy douczyli
    douczyłybyśmy,
    byśmy douczyły
    2nd douczyłbyś,
    byś douczył
    douczyłabyś,
    byś douczyła
    douczyłobyś1,
    byś douczyło
    douczylibyście,
    byście douczyli
    douczyłybyście,
    byście douczyły
    3rd douczyłby,
    by douczył
    douczyłaby,
    by douczyła
    douczyłoby,
    by douczyło
    douczyliby,
    by douczyli
    douczyłyby,
    by douczyły
    impersonal douczono by
    imperative 1st niech douczę douczmy
    2nd doucz douczcie
    3rd niech douczy niech douczą
    less common forms
    pluperfect
    (dated, literary)
    1st douczyłem był douczyłam była douczyłom było1 douczyliśmy byli douczyłyśmy były
    2nd douczyłeś był douczyłaś była douczyłoś było1 douczyliście byli douczyłyście były
    3rd douczył był douczyła była douczyło było douczyli byli douczyły były
    past conditional
    (dated, literary)
    1st byłbym douczył byłabym douczyła byłobym douczyło1 bylibyśmy douczyli byłybyśmy douczyły
    2nd byłbyś douczył byłabyś douczyła byłobyś douczyło1 bylibyście douczyli byłybyście douczyły
    3rd byłby douczył byłaby douczyła byłoby douczyło byliby douczyli byłyby douczyły
    passive adjectival participle douczony douczona douczone douczeni douczone
    anterior adverbial participle douczywszy
    verbal noun douczenie

    1Personal neuter forms might be considered nonstandard, protological, or nonce, appearing mostly in literature to refer to grammatically neuter nouns, however might also be used for people who prefer neuter forms.

    Further reading

    • “douczyć”, in Wielki słownik języka polskiego‎[1] (in Polish), Instytut Języka Polskiego PAN
    • “douczyć”, in Polish dictionaries at PWN‎[2] (in Polish)