douczony
Polish
Etymology
See the etymology of the corresponding lemma form.
Pronunciation
- IPA(key): /dɔ.uˈt͡ʂɔ.nɘ/
- Rhymes: -ɔnɘ
- Syllabification: do‧u‧czo‧ny
Participle
douczony (passive adjectival)
- passive adjectival participle of douczyć
Declension
| singular | plural | |||||
|---|---|---|---|---|---|---|
| masculine animate | masculine inanimate | feminine | neuter | virile (= masculine personal) | non-virile | |
| nominative/ |
douczony | douczona | douczone | douczeni | douczone | |
| genitive | douczonego | douczonej | douczonego | douczonych | ||
| dative | douczonemu | douczonej | douczonemu | douczonym | ||
| accusative | douczonego | douczony | douczoną | douczone | douczonych | douczone |
| instrumental | douczonym | douczoną | douczonym | douczonymi | ||
| locative | douczonym | douczonej | douczonym | douczonych | ||