uczyć

Polish

Alternative forms

Etymology

    Inherited from Old Polish uczyć, from Proto-Slavic *učiti.

    Pronunciation

    • IPA(key): /ˈu.t͡ʂɘt͡ɕ/
    • Audio 1; “uczyć”:(file)
    • Audio 2; “uczyć”:(file)
    • Audio 3; “uczyć się”:(file)
    • Rhymes: -ut͡ʂɘt͡ɕ
    • Syllabification: u‧czyć

    Verb

    uczyć impf

    1. (ambitransitive) to teach
    2. (reflexive with się) to learn, to study
      Uczę się języka polskiego. ― I'm learning Polish.
    3. (reflexive with się) to revise (to prepare for an examination)

    Conjugation

    Conjugation of uczyć impf (class VIb)
    person singular plural
    masculine feminine neuter virile nonvirile
    infinitive uczyć
    present tense 1st uczę uczymy
    2nd uczysz uczycie
    3rd uczy uczą
    impersonal uczy się
    past tense 1st uczyłem,
    -(e)m uczył
    uczyłam,
    -(e)m uczyła
    uczyłom1,
    -(e)m uczyło
    uczyliśmy,
    -(e)śmy uczyli
    uczyłyśmy,
    -(e)śmy uczyły
    2nd uczyłeś,
    -(e)ś uczył
    uczyłaś,
    -(e)ś uczyła
    uczyłoś1,
    -(e)ś uczyło
    uczyliście,
    -(e)ście uczyli
    uczyłyście,
    -(e)ście uczyły
    3rd uczył uczyła uczyło uczyli uczyły
    impersonal uczono
    future tense 1st będę uczył, będę uczyć będę uczyła, będę uczyć będę uczyło1, będę uczyć będziemy uczyli, będziemy uczyć będziemy uczyły, będziemy uczyć
    2nd będziesz uczył, będziesz uczyć będziesz uczyła, będziesz uczyć będziesz uczyło1, będziesz uczyć będziecie uczyli, będziecie uczyć będziecie uczyły, będziecie uczyć
    3rd będzie uczył, będzie uczyć będzie uczyła, będzie uczyć będzie uczyło, będzie uczyć będą uczyli, będą uczyć będą uczyły, będą uczyć
    impersonal będzie uczyć się
    conditional 1st uczyłbym,
    bym uczył
    uczyłabym,
    bym uczyła
    uczyłobym1,
    bym uczyło
    uczylibyśmy,
    byśmy uczyli
    uczyłybyśmy,
    byśmy uczyły
    2nd uczyłbyś,
    byś uczył
    uczyłabyś,
    byś uczyła
    uczyłobyś1,
    byś uczyło
    uczylibyście,
    byście uczyli
    uczyłybyście,
    byście uczyły
    3rd uczyłby,
    by uczył
    uczyłaby,
    by uczyła
    uczyłoby,
    by uczyło
    uczyliby,
    by uczyli
    uczyłyby,
    by uczyły
    impersonal uczono by
    imperative 1st niech uczę uczmy
    2nd ucz uczcie
    3rd niech uczy niech uczą
    less common forms
    pluperfect
    (dated, literary)
    1st uczyłem był uczyłam była uczyłom było1 uczyliśmy byli uczyłyśmy były
    2nd uczyłeś był uczyłaś była uczyłoś było1 uczyliście byli uczyłyście były
    3rd uczył był uczyła była uczyło było uczyli byli uczyły były
    past conditional
    (dated, literary)
    1st byłbym uczył byłabym uczyła byłobym uczyło1 bylibyśmy uczyli byłybyśmy uczyły
    2nd byłbyś uczył byłabyś uczyła byłobyś uczyło1 bylibyście uczyli byłybyście uczyły
    3rd byłby uczył byłaby uczyła byłoby uczyło byliby uczyli byłyby uczyły
    active adjectival participle uczący ucząca uczące uczący uczące
    passive adjectival participle uczony uczona uczone uczeni uczone
    contemporary adverbial participle ucząc
    verbal noun uczenie

    1Personal neuter forms might be considered nonstandard, protological, or nonce, appearing mostly in literature to refer to grammatically neuter nouns, however might also be used for people who prefer neuter forms.

    Derived terms

    verbs
    verb
    adjectives

    Further reading

    • “uczyć”, in Wielki słownik języka polskiego‎[1] (in Polish), Instytut Języka Polskiego PAN
    • “uczyć”, in Polish dictionaries at PWN‎[2] (in Polish)