discargio
Latin
Alternative forms
Etymology
Borrowed from Old French deschargier, from Late Latin discarricō. Doublet of discarcō.
Pronunciation
- (modern Italianate Ecclesiastical) IPA(key): [disˈkar.d͡ʒi.o]
Verb
discargiō (present infinitive discargiāre, perfect active discargiāvī, supine discargiātum); first conjugation (Medieval Latin, England, France)
Conjugation
Conjugation of discargiō (first conjugation)
| indicative | singular | plural | |||||||||||
|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|
| first | second | third | first | second | third | ||||||||
| active | present | discargiō | discargiās | discargiat | discargiāmus | discargiātis | discargiant | ||||||
| imperfect | discargiābam | discargiābās | discargiābat | discargiābāmus | discargiābātis | discargiābant | |||||||
| future | discargiābō | discargiābis | discargiābit | discargiābimus | discargiābitis | discargiābunt | |||||||
| perfect | discargiāvī | discargiāvistī | discargiāvit | discargiāvimus | discargiāvistis | discargiāvērunt, discargiāvēre | |||||||
| pluperfect | discargiāveram | discargiāverās | discargiāverat | discargiāverāmus | discargiāverātis | discargiāverant | |||||||
| future perfect | discargiāverō | discargiāveris | discargiāverit | discargiāverimus | discargiāveritis | discargiāverint | |||||||
| passive | present | discargior | discargiāris, discargiāre |
discargiātur | discargiāmur | discargiāminī | discargiantur | ||||||
| imperfect | discargiābar | discargiābāris, discargiābāre |
discargiābātur | discargiābāmur | discargiābāminī | discargiābantur | |||||||
| future | discargiābor | discargiāberis, discargiābere |
discargiābitur | discargiābimur | discargiābiminī | discargiābuntur | |||||||
| perfect | discargiātus + present active indicative of sum | ||||||||||||
| pluperfect | discargiātus + imperfect active indicative of sum | ||||||||||||
| future perfect | discargiātus + future active indicative of sum | ||||||||||||
| subjunctive | singular | plural | |||||||||||
| first | second | third | first | second | third | ||||||||
| active | present | discargiem | discargiēs | discargiet | discargiēmus | discargiētis | discargient | ||||||
| imperfect | discargiārem | discargiārēs | discargiāret | discargiārēmus | discargiārētis | discargiārent | |||||||
| perfect | discargiāverim | discargiāverīs | discargiāverit | discargiāverīmus | discargiāverītis | discargiāverint | |||||||
| pluperfect | discargiāvissem | discargiāvissēs | discargiāvisset | discargiāvissēmus | discargiāvissētis | discargiāvissent | |||||||
| passive | present | discargier | discargiēris, discargiēre |
discargiētur | discargiēmur | discargiēminī | discargientur | ||||||
| imperfect | discargiārer | discargiārēris, discargiārēre |
discargiārētur | discargiārēmur | discargiārēminī | discargiārentur | |||||||
| perfect | discargiātus + present active subjunctive of sum | ||||||||||||
| pluperfect | discargiātus + imperfect active subjunctive of sum | ||||||||||||
| imperative | singular | plural | |||||||||||
| first | second | third | first | second | third | ||||||||
| active | present | — | discargiā | — | — | discargiāte | — | ||||||
| future | — | discargiātō | discargiātō | — | discargiātōte | discargiantō | |||||||
| passive | present | — | discargiāre | — | — | discargiāminī | — | ||||||
| future | — | discargiātor | discargiātor | — | — | discargiantor | |||||||
| non-finite forms | infinitive | participle | |||||||||||
| active | passive | active | passive | ||||||||||
| present | discargiāre | discargiārī | discargiāns | — | |||||||||
| future | discargiātūrum esse | discargiātum īrī | discargiātūrus | discargiandus | |||||||||
| perfect | discargiāvisse | discargiātum esse | — | discargiātus | |||||||||
| future perfect | — | discargiātum fore | — | — | |||||||||
| perfect potential | discargiātūrum fuisse | — | — | — | |||||||||
| verbal nouns | gerund | supine | |||||||||||
| genitive | dative | accusative | ablative | accusative | ablative | ||||||||
| discargiandī | discargiandō | discargiandum | discargiandō | discargiātum | discargiātū | ||||||||
Related terms
- discargātūra
- dischargium
References
- "dischargiare", in Charles du Fresne du Cange, Glossarium Mediæ et Infimæ Latinitatis (augmented edition with additions by D. P. Carpenterius, Adelungius and others, edited by Léopold Favre, 1883–1887)
- R. E. Latham, D. R. Howlett, & R. K. Ashdowne, editors (1975–2013), “dischargiare”, in Dictionary of Medieval Latin from British Sources[1], London: Oxford University Press for the British Academy, →ISBN, →OCLC
Categories:
- Latin terms borrowed from Old French
- Latin terms derived from Old French
- Latin terms derived from Late Latin
- Latin doublets
- Latin 4-syllable words
- Latin terms with IPA pronunciation
- Latin terms with Ecclesiastical IPA pronunciation only
- Latin lemmas
- Latin verbs
- Medieval Latin
- English Latin
- French Latin
- Latin transitive verbs
- Latin first conjugation verbs
- Latin first conjugation verbs with perfect in -āv-