discarcu
Aromanian
Alternative forms
Etymology
From Late Latin discarricō, from carricō, from Latin carrus. Compare Romanian descărca, descarc.
Verb
discarcu (third-person singular discarcã, participle discãrcatã)
Conjugation
| long infinitive | discãrcari, discãrcare | ||||||
|---|---|---|---|---|---|---|---|
| gerund | discãrcãnda | ||||||
| past participle | discãrcatã | ||||||
| singular | plural | ||||||
| first | second | third | first | second | third | ||
| indicative | present | discarcu | discarts, discartsã | discarcã | discãrcãm, discãrcãmu | discãrcats, discãrcatsã, discãrcatsi | discarcã |
| imperfect | discãrcam | discãrcai | discãrca | discãrcam | discãrcats, discãrcatsi | discãrca | |
| simple perfect | discãrcai | discãrcash, discãrcashi | discãrcã | discãrcãm | discãrcat | discãrcarã | |
| conditional | present | s-discãrcarim | s-discãrcari, s-discãrcarishi | s-discãrcari, s-discãrcare | s-discãrcarim | s-discãrcarit | s-discãrcari, s-discãrcare |
| subjunctive | present | s-discarcu | s-discarts, s-discartsã | s-discartsi, s-discartse | s-discãrcãm, s-discãrcãmu | s-discãrcats, s-discãrcatsã, s-discãrcatsi | s-discartsi, s-discartse |
| imperative | present | — | discarcã | — | — | discãrcats, discãrcatsã, discãrcatsi | — |