ncarcu

Aromanian

Alternative forms

Etymology

From Vulgar Latin *incarricō, or from ãn + Late Latin carricō, from Latin carrus. Compare Romanian încărca, încarc, compare also Albanian ngarkoj.

Verb

ncarcu (third-person singular ncarcã, participle ncãrcatã)

  1. to load, burden
  2. to charge

Conjugation

Conjugation of ncarcu
long infinitive ncãrcari, ncãrcare
gerund ncãrcãnda
past participle ncãrcatã
singular plural
first second third first second third
indicative present ncarcu ncarts, ncartsã ncarcã ncãrcãm, ncãrcãmu ncãrcats, ncãrcatsã, ncãrcatsi ncarcã
imperfect ncãrcam ncãrcai ncãrca ncãrcam ncãrcats, ncãrcatsi ncãrca
simple perfect ncãrcai ncãrcash, ncãrcashi ncãrcã ncãrcãm ncãrcat ncãrcarã
conditional present s-ncãrcarim s-ncãrcari, s-ncãrcarishi s-ncãrcari, s-ncãrcare s-ncãrcarim s-ncãrcarit s-ncãrcari, s-ncãrcare
subjunctive present s-ncarcu s-ncarts, s-ncartsã s-ncartsi, s-ncartse s-ncãrcãm, s-ncãrcãmu s-ncãrcats, s-ncãrcatsã, s-ncãrcatsi s-ncartsi, s-ncartse
imperative present — ncarcã — — ncãrcats, ncãrcatsã, ncãrcatsi —