diblar
Romanian
Etymology
Etymology tree
Romanian diblar
Noun
diblar m (plural diblari)
Declension
| singular | plural | |||
|---|---|---|---|---|
| indefinite | definite | indefinite | definite | |
| nominative-accusative | diblar | diblarul | diblari | diblarii |
| genitive-dative | diblar | diblarului | diblari | diblarilor |
| vocative | diblarule | diblarilor | ||