devir

Crimean Tatar

Etymology

From Arabic دَوْر (dawr).

Pronunciation

  • Hyphenation: de‧vir

Noun

devir

  1. year
  2. stage (time period)
  3. era, epoch
  4. age
    taş devri ― Stone Age
  5. time
    cenk devri ― war time

Declension

Declension of devir
singular plural
nominative devir devirler
genitive devirniñ devirlerniñ
dative devirge devirlerge
accusative devirni devirlerni
locative devirde devirlerde
ablative devirden devirlerden

Derived terms

References

  • Mirjejev, V. A.; Usejinov, S. M. (2002), Ukrajinsʹko-krymsʹkotatarsʹkyj slovnyk [Ukrainian – Crimean Tatar Dictionary]‎[1], Simferopol: Dolya, →ISBN
  • “devir”, in Luğatçıq (in Russian)

Galician

Etymology

    Inherited from Latin dēvenīre.

    Verb

    devir (first-person singular present deveño, first-person singular preterite devín, past participle devindo or devido)
    devir (first-person singular present devenho, first-person singular preterite devim, past participle devindo or devido, reintegrationist norm)

    1. (intransitive) to become

    Conjugation

    References

    Portuguese

    Etymology

      Inherited from Old Galician-Portuguese deviir, from Latin dēvenīre.

      Pronunciation

       
       
      • (Portugal) IPA(key): /dɨˈviɾ/
        • (Northern Portugal) IPA(key): /dɨˈbiɾ/ [dɨˈβiɾ]
        • (Southern Portugal) IPA(key): /dɨˈvi.ɾi/

      Verb

      devir (first-person singular present devenho, first-person singular preterite devim, past participle devindo)

      1. (intransitive) to become

      Conjugation

      Further reading

      Turkish

      Etymology 1

      Inherited from Ottoman Turkish دور (devr), from Arabic دَوْر (dawr). Compare Turkmen döwür, Azerbaijani dövr, Kazakh дәуір (däwir).

      Pronunciation

      • IPA(key): /deˈviɾ/
      • Audio:(file)

      Noun

      devir (definite accusative devri, plural devirler or (dated) edvar)

      1. age
        Synonym: çağ
      2. cycle
      3. cession
      4. era
        Synonym: çığır
      5. rotation
      6. (economics) takeover
      7. (history) epoch
      8. (history) reign
      9. transfer
        Synonym: transfer
      Declension
      Declension of devir
      singular plural
      nominative devir devirler
      definite accusative devri devirleri
      dative devre devirlere
      locative devirde devirlerde
      ablative devirden devirlerden
      genitive devrin devirlerin
      Possessive forms
      nominative
      singular plural
      1st singular devrim devirlerim
      2nd singular devrin devirlerin
      3rd singular devri devirleri
      1st plural devrimiz devirlerimiz
      2nd plural devriniz devirleriniz
      3rd plural devirleri devirleri
      definite accusative
      singular plural
      1st singular devrimi devirlerimi
      2nd singular devrini devirlerini
      3rd singular devrini devirlerini
      1st plural devrimizi devirlerimizi
      2nd plural devrinizi devirlerinizi
      3rd plural devirlerini devirlerini
      dative
      singular plural
      1st singular devrime devirlerime
      2nd singular devrine devirlerine
      3rd singular devrine devirlerine
      1st plural devrimize devirlerimize
      2nd plural devrinize devirlerinize
      3rd plural devirlerine devirlerine
      locative
      singular plural
      1st singular devrimde devirlerimde
      2nd singular devrinde devirlerinde
      3rd singular devrinde devirlerinde
      1st plural devrimizde devirlerimizde
      2nd plural devrinizde devirlerinizde
      3rd plural devirlerinde devirlerinde
      ablative
      singular plural
      1st singular devrimden devirlerimden
      2nd singular devrinden devirlerinden
      3rd singular devrinden devirlerinden
      1st plural devrimizden devirlerimizden
      2nd plural devrinizden devirlerinizden
      3rd plural devirlerinden devirlerinden
      genitive
      singular plural
      1st singular devrimin devirlerimin
      2nd singular devrinin devirlerinin
      3rd singular devrinin devirlerinin
      1st plural devrimizin devirlerimizin
      2nd plural devrinizin devirlerinizin
      3rd plural devirlerinin devirlerinin
      Synonyms

      Etymology 2

      See the etymology of the corresponding lemma form.

      Verb

      devir

      1. second-person singular imperative of devirmek

      References

      Further reading

      • “devir”, in Turkish dictionaries, Türk Dil Kurumu