desconvindre
Catalan
Verb
desconvindre (first-person singular present desconvinc, first-person singular preterite desconvinguí, past participle desconvingut); root stress: (Northern) /e̞/; (Balearic, Central, Northwestern, Valencia) /e/
- alternative form of desconvenir
Conjugation
Central Catalan conjugation of desconvindre (third conjugation, without -eix-, irregular, with velar infix)
Further reading
- “desconvindre”, in Gran Diccionari de la Llengua Catalana, Grup Enciclopèdia Catalana, 2026
- “desconvindre” in Diccionari normatiu valencià, Acadèmia Valenciana de la Llengua.
- Alcover, Antoni Maria; Moll, Francesc de Borja (1963), “desconvindre”, in Diccionari català-valencià-balear (in Catalan)