desaguisar

Portuguese

Etymology

    From des- + aguisar.

    Pronunciation

     
    • (Brazil) IPA(key): /de.za.ɡiˈza(ʁ)/ [de.za.ɡiˈza(h)], /d͡ʒi.za.ɡiˈza(ʁ)/ [d͡ʒi.za.ɡiˈza(h)]
      • (São Paulo) IPA(key): /de.za.ɡiˈza(ɾ)/, /d͡ʒi.za.ɡiˈza(ɾ)/
      • (Rio de Janeiro) IPA(key): /de.za.ɡiˈza(ʁ)/ [de.za.ɡiˈza(χ)], /d͡ʒi.za.ɡiˈza(ʁ)/ [d͡ʒi.za.ɡiˈza(χ)]
      • (Caipira) IPA(key): /de.za.ɡiˈza(ɻ)/, /d͡ʒi.za.ɡiˈza(ɻ)/
     
    • (Portugal) IPA(key): /dɨ.zɐ.ɡiˈzaɾ/ [dɨ.zɐ.ɣiˈzaɾ]
      • (Southern Portugal) IPA(key): /dɨ.zɐ.ɡiˈza.ɾi/

    • Hyphenation: de‧sa‧gui‧sar

    Verb

    desaguisar (first-person singular present desaguiso, first-person singular preterite desaguisei, past participle desaguisado)

    1. (transitive) to provoke
    2. (transitive) to disturb
      Synonym: desconcertar
    3. (pronominal) to get upset; to get annoyed [with com ‘with someone/something’]
      Synonym: agastar

    Conjugation

    Derived terms

    Further reading