corturar
Romanian
Etymology
From corturi + -ar, from cort.
Noun
corturar m (plural corturari, feminine equivalent corturară)
Declension
| singular | plural | |||
|---|---|---|---|---|
| indefinite | definite | indefinite | definite | |
| nominative-accusative | corturar | corturarul | corturari | corturarii |
| genitive-dative | corturar | corturarului | corturari | corturarilor |
| vocative | corturarule | corturarilor | ||