coaetaneus

Latin

Etymology

    From co- + aetās + -āneus.

    Pronunciation

    Noun

    coaetāneus (feminine coaetānea, neuter coaetāneum); first/second-declension adjective

    1. of the same age
      Synonyms: coaevus, coaequālis, aequaevus, aequālis
    2. contemporary
      Synonyms: contemporārius, contemporālis, contemporāneus

    Declension

    First/second-declension adjective.

    singular plural
    masculine feminine neuter masculine feminine neuter
    nominative coaetāneus coaetānea coaetāneum coaetāneī coaetāneae coaetānea
    genitive coaetāneī coaetāneae coaetāneī coaetāneōrum coaetāneārum coaetāneōrum
    dative coaetāneō coaetāneae coaetāneō coaetāneīs
    accusative coaetāneum coaetāneam coaetāneum coaetāneōs coaetāneās coaetānea
    ablative coaetāneō coaetāneā coaetāneō coaetāneīs
    vocative coaetānee coaetānea coaetāneum coaetāneī coaetāneae coaetānea

    Descendants

    • → Catalan: coetani
    • → English: coetaneous
    • → Italian: coetaneo
    • → Portuguese: coetâneo
    • → Spanish: coetáneo

    References

    • “coaetaneus”, in Charlton T. Lewis and Charles Short (1879), A Latin Dictionary, Oxford: Clarendon Press
    • “coaetaneus”, in Gaffiot, Félix (1934), Dictionnaire illustré latin-français, Hachette.
    • coaetaneus in Georges, Karl Ernst; Georges, Heinrich (1913–1918), Ausführliches lateinisch-deutsches Handwörterbuch, 8th edition, volume 1, Hahnsche Buchhandlung