aequaevus

Latin

Etymology

    From aequus (“equal”) + aevum.

    Pronunciation

    Adjective

    aequaevus (feminine aequaeva, neuter aequaevum); first/second-declension adjective

    1. just as old, of equal age, equal-lived, coeval
      • 29 BCE – 19 BCE, Vergilius, Aeneis 2.560–562:
        “[...] Subiit cārī genitōris imāgō,
        ut rēgem aequaevum crūdēlī volnere vīdī,
        vītam exhālantem [...].”
        “[...] The thought of my dear father came to mind, when I saw the king – [who was] just as old – with a cruel wound, exhaling his life[’s breath]....”

    Declension

    First/second-declension adjective.

    singular plural
    masculine feminine neuter masculine feminine neuter
    nominative aequaevus aequaeva aequaevum aequaevī aequaevae aequaeva
    genitive aequaevī aequaevae aequaevī aequaevōrum aequaevārum aequaevōrum
    dative aequaevō aequaevae aequaevō aequaevīs
    accusative aequaevum aequaevam aequaevum aequaevōs aequaevās aequaeva
    ablative aequaevō aequaevā aequaevō aequaevīs
    vocative aequaeve aequaeva aequaevum aequaevī aequaevae aequaeva

    References

    • “aequaevus”, in Charlton T. Lewis and Charles Short (1879), A Latin Dictionary, Oxford: Clarendon Press
    • “aequaevus”, in Charlton T. Lewis (1891), An Elementary Latin Dictionary, New York: Harper & Brothers