charkać

Polish

Alternative forms

Etymology

    Inherited from Proto-Slavic *xъrkati.

    Pronunciation

     
    • IPA(key): /ˈxar.kat͡ɕ/
    • Rhymes: -arkat͡ɕ
    • Syllabification: char‧kać

    Verb

    charkać impf (perfective charknąć)

    1. (intransitive, colloquial) to grunt, to hawk, to cough up
      Synonym: charczeć
    2. (intransitive) synonym of pluć
    3. (reflexive with się, Western Lublin, Eastern Lublin, Lublin Voivodeship, of dogs) synonym of gryźć się
      Psy się charkały. ― The dogs were fighting.

    Conjugation

    Conjugation of charkać impf (class I)
    person singular plural
    masculine feminine neuter virile nonvirile
    infinitive charkać
    present tense 1st charkam charkamy
    2nd charkasz charkacie
    3rd charka charkają
    impersonal charka się
    past tense 1st charkałem,
    -(e)m charkał
    charkałam,
    -(e)m charkała
    charkałom1,
    -(e)m charkało
    charkaliśmy,
    -(e)śmy charkali
    charkałyśmy,
    -(e)śmy charkały
    2nd charkałeś,
    -(e)ś charkał
    charkałaś,
    -(e)ś charkała
    charkałoś1,
    -(e)ś charkało
    charkaliście,
    -(e)ście charkali
    charkałyście,
    -(e)ście charkały
    3rd charkał charkała charkało charkali charkały
    impersonal charkano
    future tense 1st będę charkał, będę charkać będę charkała, będę charkać będę charkało1, będę charkać będziemy charkali, będziemy charkać będziemy charkały, będziemy charkać
    2nd będziesz charkał, będziesz charkać będziesz charkała, będziesz charkać będziesz charkało1, będziesz charkać będziecie charkali, będziecie charkać będziecie charkały, będziecie charkać
    3rd będzie charkał, będzie charkać będzie charkała, będzie charkać będzie charkało, będzie charkać będą charkali, będą charkać będą charkały, będą charkać
    impersonal będzie charkać się
    conditional 1st charkałbym,
    bym charkał
    charkałabym,
    bym charkała
    charkałobym1,
    bym charkało
    charkalibyśmy,
    byśmy charkali
    charkałybyśmy,
    byśmy charkały
    2nd charkałbyś,
    byś charkał
    charkałabyś,
    byś charkała
    charkałobyś1,
    byś charkało
    charkalibyście,
    byście charkali
    charkałybyście,
    byście charkały
    3rd charkałby,
    by charkał
    charkałaby,
    by charkała
    charkałoby,
    by charkało
    charkaliby,
    by charkali
    charkałyby,
    by charkały
    impersonal charkano by
    imperative 1st niech charkam charkajmy
    2nd charkaj charkajcie
    3rd niech charka niech charkają
    less common forms
    pluperfect
    (dated, literary)
    1st charkałem był charkałam była charkałom było1 charkaliśmy byli charkałyśmy były
    2nd charkałeś był charkałaś była charkałoś było1 charkaliście byli charkałyście były
    3rd charkał był charkała była charkało było charkali byli charkały były
    past conditional
    (dated, literary)
    1st byłbym charkał byłabym charkała byłobym charkało1 bylibyśmy charkali byłybyśmy charkały
    2nd byłbyś charkał byłabyś charkała byłobyś charkało1 bylibyście charkali byłybyście charkały
    3rd byłby charkał byłaby charkała byłoby charkało byliby charkali byłyby charkały
    active adjectival participle charkający charkająca charkające charkający charkające
    contemporary adverbial participle charkając
    verbal noun charkanie

    1Personal neuter forms might be considered nonstandard, protological, or nonce, appearing mostly in literature to refer to grammatically neuter nouns, however might also be used for people who prefer neuter forms.

    Derived terms

    adjective
    • charkliwy

    Further reading

    • “charkać”, in Wielki słownik języka polskiego‎[1] (in Polish), Instytut Języka Polskiego PAN
    • “charkać”, in Polish dictionaries at PWN‎[2] (in Polish)
    • Jan Łoś (1886), “xarkać”, in “Gwara opoczyńska. Studium dialektologiczne”, in Rozprawy i Sprawozdania z Posiedzeń Wydziału Filologicznego Akademii Umiejętności (1), volume 11, page 183
    • Hieronim Łopaciński (1892), “charkać”, in “Przyczynki do nowego słownika języka polskiego (słownik wyrazów ludowych z Lubelskiego i innych okolic Królestwa Polskiego)”, in Prace Filologiczne (in Polish), volume 4, Warsaw: skł. gł. w Księgarni E. Wende i Ska, page 186

    Silesian

    Etymology

      Inherited from Proto-Slavic *xъrkati.

      Pronunciation

      • IPA(key): /ˈxar.kat͡ɕ/
      • Audio:(file)
      • Rhymes: -arkat͡ɕ
      • Syllabification: char‧kać

      Verb

      charkać impf

      1. (intransitive) to spit
        Synonym: pluć

      Conjugation

      Conjugation of charkać impf
      person singular plural
      masculine feminine neuter virile nonvirile
      infinitive charkać
      present tense 1st charkōm charkōmy
      2nd charkŏsz charkŏcie
      3rd charkŏ charkajōm
      past tense 1st charkołch,
      charkołech,
      charkoł żech
      charkałach
      charkała żech
      charkałoch1)
      charkało żech
      1)
      charkalimy,
      charkalichmy
      charkałymy,
      charkałychmy
      2nd charkołś,
      charkołeś,
      charkoł żeś
      charkałaś
      charkała żeś
      charkałoś1)
      charkało żeś
      1)
      charkaliście,
      charkali żeście
      charkałyście,
      charkały żeście
      3rd charkoł charkała charkało charkali charkały
      future tense 1st bydã charkoł,
      bydã charkać
      bydã charkała,
      bydã charkać
      bydã charkało,1)
      bydã charkać
      bydymy charkali,
      bydymy charkać
      bydymy charkały,
      bydymy charkać
      2nd bydziesz charkoł,
      bydziesz charkać
      bydziesz charkała,
      bydziesz charkać
      bydziesz charkało,1)
      bydziesz charkać
      bydziecie charkali,
      bydziecie charkać
      bydziecie charkały,
      bydziecie charkać
      3rd bydzie charkoł,
      bydzie charkać
      bydzie charkała,
      bydzie charkać
      bydzie charkało,
      bydzie charkać
      bydōm charkali,
      bydōm charkać
      bydōm charkały,
      bydōm charkać
      pluperfect tense2)
      1st bōłch charkoł,
      bōłech charkoł,
      bōł żech charkoł
      byłach charkała
      była żech charkała
      byłoch charkało1)
      było żech charkało
      1)
      byli my charkali,
      bylichmy charkali
      były my charkały,
      byłychmy charkały
      2nd bōłś charkoł,
      bōłeś charkoł,
      bōł żeś charkoł
      byłaś charkała
      była żeś charkała
      byłoś charkało1)
      było żeś charkało
      1)
      byliście charkali,
      byli żeście charkali
      byłyście charkały,
      były żeście charkały
      3rd bōł charkoł była charkała było charkało1)
      były my charkali,
      byłychmy charkali
      były charkały
      conditional 1st bych charkoł bych charkała byście charkali by my charkały,
      bychmy charkały
      2nd byś charkoł byś charkała byście charkali byście charkały
      3rd by charkoł by charkała by charkało by charkali by charkały
      imperative 1st niych charkōm charkejmy
      2nd charkej charkejcie
      3rd niych charkŏ niych charkajōm
      active adjectival participle charkajōncy charkajōncŏ charkajōnce charkajōncy charkajōnce
      verbal noun charkanie
      1) Personal neuter forms might be considered nonstandard, protological, or nonce, appearing mostly in literature to refer to grammatically neuter nouns, however might also be used for people who prefer neuter forms.
      2) The pluperfect is either archaic or obsolete and now used for conditional in the past.