pluć

See also: pluc, płuc, and płuć

Old Polish

Alternative forms

Etymology

    Inherited from Proto-Slavic *pľьvati.

    Pronunciation

    • IPA(key): (10th–15th CE) /plʲut͡ɕʲ/
    • IPA(key): (15th CE) /plʲut͡ɕʲ/

    Verb

    pluć impf (perfective plunąć)

    1. (attested in Greater Poland, Masovia) to spit (to evacuate saliva, sometimes as a sign of contempt) [with na (+ accusative) or w (+ accusative) ‘at whom’, along with accusative ‘what’]
      • 1908 [c. 1500], Bolesław Erzepki, editor, Przyczynki do średniowiecznego słownictwa polskiego. I. Glosy polskie wpisane do łacińsko-niemieckiego słownika drukowanego w roku 1490‎[1], Lubiń, page 67:
        Plvcz spuere
        [Pluć spuere]
      • 1874-1891 [c. 1420], Rozprawy i Sprawozdania z Posiedzeń Wydziału Filologicznego Akademii Umiejętności‎[2], [3], [4], volume XXV, page 229:
        Tą swą nocz policzkowan, plwan, nądzon do swatha
        [Tę swą noc policzkowan, plwan, nędzon do świata]
      • Middle of the 15th century, Rozmyślanie o żywocie Pana Jezusa‎[5], page 730:
        Począly yemu okropne polyczky davacz... lycze pluyącz
        [Poczęli jemu okropne policzki dawać... lice plując]
      • 1880-1894 [End of the 15th century], Sprawozdania Komisji Językowej Akademii Umiejętności‎[6], volume I, Gniezno, Warsaw, page 145:
        Przed Yeszuszem klyakaly ryczyrze nyewyerny, s nyego szya nasmyewaly, na oblyczye plwaly
        [Przed Jezusem klękali rycerze niewierni, z niego sie naśmiewali, na oblicze plwali]
      • 1876-1929 [1410], Vatroslav Jagić, editor, Archiv für slavische Philologie‎[7], volume VI, page 210:
        Stanyslaw Mikolaya pirwe ranil, nisz mu rani dal, any go Mikolay skody bral, any wen pywala, any go mąnczil
        [Stanisław Mikołaja pirwe ranił, niż mu rany dał, ani go Mikołaj szkody brał, ani weń plwał[a], ani go męczył]

    Descendants

    • Polish: pluć

    References

    Polish

    Etymology

      Inherited from Old Polish pluć.

      Pronunciation

      • IPA(key): /ˈplut͡ɕ/
      • Audio:(file)
      • Rhymes: -ut͡ɕ
      • Syllabification: pluć

      Verb

      pluć impf (perfective plunąć or splunąć)

      1. (intransitive) to spit (to evacuate saliva or another substance from the mouth, etc.)
      2. (intransitive) to affront, to insult
        Synonyms: see Thesaurus:obrażać
      3. (intransitive) to shoot (to fire a hail of bullets)
        Synonym: strzelać

      Conjugation

      Conjugation of pluć impf (class Xa)
      person singular plural
      masculine feminine neuter virile nonvirile
      infinitive pluć
      present tense 1st pluję plujemy
      2nd plujesz plujecie
      3rd pluje plują
      impersonal pluje się
      past tense 1st plułem,
      -(e)m pluł
      plułam,
      -(e)m pluła
      plułom1,
      -(e)m pluło
      pluliśmy,
      -(e)śmy pluli
      plułyśmy,
      -(e)śmy pluły
      2nd plułeś,
      -(e)ś pluł
      plułaś,
      -(e)ś pluła
      plułoś1,
      -(e)ś pluło
      pluliście,
      -(e)ście pluli
      plułyście,
      -(e)ście pluły
      3rd pluł pluła pluło pluli pluły
      impersonal pluto
      future tense 1st będę pluł, będę pluć będę pluła, będę pluć będę pluło1, będę pluć będziemy pluli, będziemy pluć będziemy pluły, będziemy pluć
      2nd będziesz pluł, będziesz pluć będziesz pluła, będziesz pluć będziesz pluło1, będziesz pluć będziecie pluli, będziecie pluć będziecie pluły, będziecie pluć
      3rd będzie pluł, będzie pluć będzie pluła, będzie pluć będzie pluło, będzie pluć będą pluli, będą pluć będą pluły, będą pluć
      impersonal będzie pluć się
      conditional 1st plułbym,
      bym pluł
      plułabym,
      bym pluła
      plułobym1,
      bym pluło
      plulibyśmy,
      byśmy pluli
      plułybyśmy,
      byśmy pluły
      2nd plułbyś,
      byś pluł
      plułabyś,
      byś pluła
      plułobyś1,
      byś pluło
      plulibyście,
      byście pluli
      plułybyście,
      byście pluły
      3rd plułby,
      by pluł
      plułaby,
      by pluła
      plułoby,
      by pluło
      pluliby,
      by pluli
      plułyby,
      by pluły
      impersonal pluto by
      imperative 1st niech pluję plujmy
      2nd pluj plujcie
      3rd niech pluje niech plują
      less common forms
      pluperfect
      (dated, literary)
      1st plułem był plułam była plułom było1 pluliśmy byli plułyśmy były
      2nd plułeś był plułaś była plułoś było1 pluliście byli plułyście były
      3rd pluł był pluła była pluło było pluli byli pluły były
      past conditional
      (dated, literary)
      1st byłbym pluł byłabym pluła byłobym pluło1 bylibyśmy pluli byłybyśmy pluły
      2nd byłbyś pluł byłabyś pluła byłobyś pluło1 bylibyście pluli byłybyście pluły
      3rd byłby pluł byłaby pluła byłoby pluło byliby pluli byłyby pluły
      active adjectival participle plujący plująca plujące plujący plujące
      contemporary adverbial participle plując
      verbal noun plucie

      1Personal neuter forms might be considered nonstandard, protological, or nonce, appearing mostly in literature to refer to grammatically neuter nouns, however might also be used for people who prefer neuter forms.

      Derived terms

      verbs

      Further reading

      • “pluć”, in Wielki słownik języka polskiego‎[8] (in Polish), Instytut Języka Polskiego PAN
      • “pluć”, in Polish dictionaries at PWN‎[9] (in Polish)