charczeć

Polish

Alternative forms

Etymology

Inherited from Proto-Slavic *xъrcati, *xъrčiti.

Pronunciation

  • IPA(key): /ˈxar.t͡ʂɛt͡ɕ/
  • Rhymes: -art͡ʂɛt͡ɕ
  • Syllabification: char‧czeć

Verb

charczeć impf

  1. (intransitive) to wheeze, to rattle
  2. (intransitive) to speak hoarsely, to rasp
  3. (intransitive, of an engine) to cough, to splutter

Conjugation

Conjugation of charczeć impf (class VIIb)
person singular plural
masculine feminine neuter virile nonvirile
infinitive charczeć
present tense 1st charczę charczymy
2nd charczysz charczycie
3rd charczy charczą
impersonal charczy się
past tense 1st charczałem,
-(e)m charczał
charczałam,
-(e)m charczała
charczałom1,
-(e)m charczało
charczeliśmy,
-(e)śmy charczeli
charczałyśmy,
-(e)śmy charczały
2nd charczałeś,
-(e)ś charczał
charczałaś,
-(e)ś charczała
charczałoś1,
-(e)ś charczało
charczeliście,
-(e)ście charczeli
charczałyście,
-(e)ście charczały
3rd charczał charczała charczało charczeli charczały
impersonal charczano
future tense 1st będę charczał, będę charczeć będę charczała, będę charczeć będę charczało1, będę charczeć będziemy charczeli, będziemy charczeć będziemy charczały, będziemy charczeć
2nd będziesz charczał, będziesz charczeć będziesz charczała, będziesz charczeć będziesz charczało1, będziesz charczeć będziecie charczeli, będziecie charczeć będziecie charczały, będziecie charczeć
3rd będzie charczał, będzie charczeć będzie charczała, będzie charczeć będzie charczało, będzie charczeć będą charczeli, będą charczeć będą charczały, będą charczeć
impersonal będzie charczeć się
conditional 1st charczałbym,
bym charczał
charczałabym,
bym charczała
charczałobym1,
bym charczało
charczelibyśmy,
byśmy charczeli
charczałybyśmy,
byśmy charczały
2nd charczałbyś,
byś charczał
charczałabyś,
byś charczała
charczałobyś1,
byś charczało
charczelibyście,
byście charczeli
charczałybyście,
byście charczały
3rd charczałby,
by charczał
charczałaby,
by charczała
charczałoby,
by charczało
charczeliby,
by charczeli
charczałyby,
by charczały
impersonal charczano by
imperative 1st niech charczę charczmy
2nd charcz charczcie
3rd niech charczy niech charczą
less common forms
pluperfect
(dated, literary)
1st charczałem był charczałam była charczałom było1 charczeliśmy byli charczałyśmy były
2nd charczałeś był charczałaś była charczałoś było1 charczeliście byli charczałyście były
3rd charczał był charczała była charczało było charczeli byli charczały były
past conditional
(dated, literary)
1st byłbym charczał byłabym charczała byłobym charczało1 bylibyśmy charczeli byłybyśmy charczały
2nd byłbyś charczał byłabyś charczała byłobyś charczało1 bylibyście charczeli byłybyście charczały
3rd byłby charczał byłaby charczała byłoby charczało byliby charczeli byłyby charczały
active adjectival participle charczący charcząca charczące charczący charczące
passive adjectival participle charczany charczana charczane charczani charczane
contemporary adverbial participle charcząc
verbal noun charczenie

1Personal neuter forms might be considered nonstandard, protological, or nonce, appearing mostly in literature to refer to grammatically neuter nouns, however might also be used for people who prefer neuter forms.

Further reading

  • “charczeć”, in Wielki słownik języka polskiego‎[1] (in Polish), Instytut Języka Polskiego PAN
  • “charczeć”, in Polish dictionaries at PWN‎[2] (in Polish)