ceartaigh

Irish

Etymology

From ceart (“correct, right”) +‎ -igh. Compare Manx kiartee.

Verb

ceartaigh (present analytic ceartaíonn, future analytic ceartóidh, verbal noun ceartú, past participle ceartaithe) (ambitransitive)

  1. to correct; rectify, amend; chastise, reprove; adjust
    Synonyms: (correct) beachtaigh, (reprove) spreag
  2. to compose, arrange
    Synonym: cóirigh
  3. to expound
  4. to mend

Conjugation

Conjugation of ceartaigh (second conjugation)
indicative singular plural direct relative autonomous
first second third first second third
present ceartaím ceartaíonn tú;
ceartaír†
ceartaíonn sé, sí ceartaímid;
ceartaíonn muid
ceartaíonn sibh ceartaíonn siad;
ceartaíd†
a cheartaíonn; a cheartaíos ceartaítear
past cheartaigh mé; cheartaíos cheartaigh tú; cheartaís cheartaigh sé, sí cheartaíomar; cheartaigh muid cheartaigh sibh; cheartaíobhair cheartaigh siad; cheartaíodar a cheartaigh ceartaíodh
past habitual cheartaínn /
ceartaínn‡
cheartaíteá /
ceartaíteá‡
cheartaíodh sé, sí /
ceartaíodh sé, sí‡
cheartaímis; cheartaíodh muid /
ceartaímis‡; ceartaíodh muid‡
cheartaíodh sibh /
ceartaíodh sibh‡
cheartaídís; cheartaíodh /
ceartaídís‡; ceartaíodh siad‡
a cheartaíodh cheartaítí /
ceartaítí‡
singular plural direct relative autonomous
first second third first second third
future ceartóidh mé;
ceartód;
ceartóchaidh mé†
ceartóidh tú;
ceartóir†;
ceartóchaidh tú†
ceartóidh sé, sí;
ceartóchaidh sé, sí†
ceartóimid;
ceartóidh muid;
ceartóchaimid†;
ceartóchaidh muid†
ceartóidh sibh;
ceartóchaidh sibh†
ceartóidh siad;
ceartóid†;
ceartóchaidh siad†
a cheartóidh; a cheartós; a cheartóchaidh†; a cheartóchas† ceartófar; ceartóchar†
conditional cheartóinn; cheartóchainn† /
ceartóinn‡; ceartóchainn†‡
cheartófá; cheartóchthᆠ/
ceartófá‡; ceartóchthᆇ
cheartódh sé, sí; cheartóchadh sé, s토/
ceartódh sé, sí‡; ceartóchadh sé, s톇
cheartóimis; cheartódh muid; cheartóchaimis†; cheartóchadh muid† /
ceartóimis‡; ceartódh muid‡; ceartóchaimis†‡; ceartóchadh muid†‡
cheartódh sibh; cheartóchadh sibh† /
ceartódh sibh‡; ceartóchadh sibh†‡
cheartóidís; cheartódh siad; cheartóchaidís†; cheartóchadh siad† /
ceartóidís‡; ceartódh siad‡; ceartóchaidís†‡; ceartóchadh siad†‡
a cheartódh; a cheartóchadh† cheartófaí; cheartóchtha토/
ceartófaí‡; ceartóchtha톇
subjunctive singular plural direct relative autonomous
first second third first second third
present go gceartaí mé;
go gceartaíod†
go gceartaí tú;
go gceartaír†
go gceartaí sé, sí go gceartaímid;
go gceartaí muid
go gceartaí sibh go gceartaí siad;
go gceartaíd†
— go gceartaítear
past dá gceartaínn dá gceartaíteá dá gceartaíodh sé, sí dá gceartaímis;
dá gceartaíodh muid
dá gceartaíodh sibh dá gceartaídís;
dá gceartaíodh siad
— dá gceartaítí
imperative singular plural direct relative autonomous
first second third first second third
— ceartaím ceartaigh ceartaíodh sé, sí ceartaímis ceartaígí;
ceartaídh†
ceartaídís — ceartaítear
past participle ceartaithe
verbal noun ceartú

† archaic or dialect form
‡ dependent form

Derived terms

Mutation

Mutated forms of ceartaigh
radical lenition eclipsis
ceartaigh cheartaigh gceartaigh

Note: Certain mutated forms of some words can never occur in standard Modern Irish.
All possible mutated forms are displayed for convenience.

Further reading