beachtaigh

Irish

Etymology

From beacht (“exact, precise”) +‎ -igh.

Verb

beachtaigh (present analytic beachtaíonn, future analytic beachtóidh, verbal noun beachtú, past participle beachtaithe)

  1. (transitive) to correct
    Synonym: ceartaigh
  2. (transitive, with ar) to criticize

Conjugation

Conjugation of beachtaigh (second conjugation)
indicative singular plural direct relative autonomous
first second third first second third
present beachtaím beachtaíonn tú;
beachtaír†
beachtaíonn sé, sí beachtaímid;
beachtaíonn muid
beachtaíonn sibh beachtaíonn siad;
beachtaíd†
a bheachtaíonn; a bheachtaíos beachtaítear
past bheachtaigh mé; bheachtaíos bheachtaigh tú; bheachtaís bheachtaigh sé, sí bheachtaíomar; bheachtaigh muid bheachtaigh sibh; bheachtaíobhair bheachtaigh siad; bheachtaíodar a bheachtaigh beachtaíodh
past habitual bheachtaínn /
beachtaínn‡
bheachtaíteá /
beachtaíteá‡
bheachtaíodh sé, sí /
beachtaíodh sé, sí‡
bheachtaímis; bheachtaíodh muid /
beachtaímis‡; beachtaíodh muid‡
bheachtaíodh sibh /
beachtaíodh sibh‡
bheachtaídís; bheachtaíodh /
beachtaídís‡; beachtaíodh siad‡
a bheachtaíodh bheachtaítí /
beachtaítí‡
singular plural direct relative autonomous
first second third first second third
future beachtóidh mé;
beachtód;
beachtóchaidh mé†
beachtóidh tú;
beachtóir†;
beachtóchaidh tú†
beachtóidh sé, sí;
beachtóchaidh sé, sí†
beachtóimid;
beachtóidh muid;
beachtóchaimid†;
beachtóchaidh muid†
beachtóidh sibh;
beachtóchaidh sibh†
beachtóidh siad;
beachtóid†;
beachtóchaidh siad†
a bheachtóidh; a bheachtós; a bheachtóchaidh†; a bheachtóchas† beachtófar; beachtóchar†
conditional bheachtóinn; bheachtóchainn† /
beachtóinn‡; beachtóchainn†‡
bheachtófá; bheachtóchthᆠ/
beachtófá‡; beachtóchthᆇ
bheachtódh sé, sí; bheachtóchadh sé, s토/
beachtódh sé, sí‡; beachtóchadh sé, s톇
bheachtóimis; bheachtódh muid; bheachtóchaimis†; bheachtóchadh muid† /
beachtóimis‡; beachtódh muid‡; beachtóchaimis†‡; beachtóchadh muid†‡
bheachtódh sibh; bheachtóchadh sibh† /
beachtódh sibh‡; beachtóchadh sibh†‡
bheachtóidís; bheachtódh siad; bheachtóchaidís†; bheachtóchadh siad† /
beachtóidís‡; beachtódh siad‡; beachtóchaidís†‡; beachtóchadh siad†‡
a bheachtódh; a bheachtóchadh† bheachtófaí; bheachtóchtha토/
beachtófaí‡; beachtóchtha톇
subjunctive singular plural direct relative autonomous
first second third first second third
present go mbeachtaí mé;
go mbeachtaíod†
go mbeachtaí tú;
go mbeachtaír†
go mbeachtaí sé, sí go mbeachtaímid;
go mbeachtaí muid
go mbeachtaí sibh go mbeachtaí siad;
go mbeachtaíd†
— go mbeachtaítear
past dá mbeachtaínn dá mbeachtaíteá dá mbeachtaíodh sé, sí dá mbeachtaímis;
dá mbeachtaíodh muid
dá mbeachtaíodh sibh dá mbeachtaídís;
dá mbeachtaíodh siad
— dá mbeachtaítí
imperative singular plural direct relative autonomous
first second third first second third
— beachtaím beachtaigh beachtaíodh sé, sí beachtaímis beachtaígí;
beachtaídh†
beachtaídís — beachtaítear
past participle beachtaithe
verbal noun beachtú

† archaic or dialect form
‡ dependent form

Mutation

Mutated forms of beachtaigh
radical lenition eclipsis
beachtaigh bheachtaigh mbeachtaigh

Note: Certain mutated forms of some words can never occur in standard Modern Irish.
All possible mutated forms are displayed for convenience.

References

Further reading

  • “beachtaigh”, in New English-Irish Dictionary, Foras na Gaeilge, 2013–2026