cangail

Irish

Pronunciation

  • IPA(key): /ˈkaŋɡəlʲ/

Verb

cangail (present analytic canglaíonn, future analytic canglóidh, verbal noun cangailt, past participle cangalta)

  1. Cois Fharraige form of cogain (“to chew”)

Conjugation

Conjugation of cangail (second conjugation)
indicative singular plural direct relative autonomous
first second third first second third
present canglaím canglaíonn tú;
canglaír†
canglaíonn sé, sí canglaímid;
canglaíonn muid
canglaíonn sibh canglaíonn siad;
canglaíd†
a changlaíonn; a changlaíos canglaítear
past changail mé; changlaíos changail tú; changlaís changail sé, sí changlaíomar; changail muid changail sibh; changlaíobhair changail siad; changlaíodar a changail canglaíodh
past habitual changlaínn /
canglaínn‡
changlaíteá /
canglaíteá‡
changlaíodh sé, sí /
canglaíodh sé, sí‡
changlaímis; changlaíodh muid /
canglaímis‡; canglaíodh muid‡
changlaíodh sibh /
canglaíodh sibh‡
changlaídís; changlaíodh /
canglaídís‡; canglaíodh siad‡
a changlaíodh changlaítí /
canglaítí‡
singular plural direct relative autonomous
first second third first second third
future canglóidh mé;
canglód;
canglóchaidh mé†
canglóidh tú;
canglóir†;
canglóchaidh tú†
canglóidh sé, sí;
canglóchaidh sé, sí†
canglóimid;
canglóidh muid;
canglóchaimid†;
canglóchaidh muid†
canglóidh sibh;
canglóchaidh sibh†
canglóidh siad;
canglóid†;
canglóchaidh siad†
a changlóidh; a changlós; a changlóchaidh†; a changlóchas† canglófar; canglóchar†
conditional changlóinn; changlóchainn† /
canglóinn‡; canglóchainn†‡
changlófá; changlóchthᆠ/
canglófá‡; canglóchthᆇ
changlódh sé, sí; changlóchadh sé, s토/
canglódh sé, sí‡; canglóchadh sé, s톇
changlóimis; changlódh muid; changlóchaimis†; changlóchadh muid† /
canglóimis‡; canglódh muid‡; canglóchaimis†‡; canglóchadh muid†‡
changlódh sibh; changlóchadh sibh† /
canglódh sibh‡; canglóchadh sibh†‡
changlóidís; changlódh siad; changlóchaidís†; changlóchadh siad† /
canglóidís‡; canglódh siad‡; canglóchaidís†‡; canglóchadh siad†‡
a changlódh; a changlóchadh† changlófaí; changlóchtha토/
canglófaí‡; canglóchtha톇
subjunctive singular plural direct relative autonomous
first second third first second third
present go gcanglaí mé;
go gcanglaíod†
go gcanglaí tú;
go gcanglaír†
go gcanglaí sé, sí go gcanglaímid;
go gcanglaí muid
go gcanglaí sibh go gcanglaí siad;
go gcanglaíd†
— go gcanglaítear
past dá gcanglaínn dá gcanglaíteá dá gcanglaíodh sé, sí dá gcanglaímis;
dá gcanglaíodh muid
dá gcanglaíodh sibh dá gcanglaídís;
dá gcanglaíodh siad
— dá gcanglaítí
imperative singular plural direct relative autonomous
first second third first second third
— canglaím cangail canglaíodh sé, sí canglaímis canglaígí;
canglaídh†
canglaídís — canglaítear
past participle cangalta
verbal noun cangailt

† archaic or dialect form
‡ dependent form

Mutation

Mutated forms of cangail
radical lenition eclipsis
cangail changail gcangail

Note: Certain mutated forms of some words can never occur in standard Modern Irish.
All possible mutated forms are displayed for convenience.

Further reading

  • de Bhaldraithe, Tomás (1985), Foirisiún Focal as Gaillimh [Collection of Words from Galway] (in Irish), Baile Átha Cliath [Dublin]: Acadamh Ríoga na hÉireann [Royal Irish Academy], page 42
  • Ó Dónaill, Niall (1977), “cangail”, in Foclóir Gaeilge–Béarla [Irish–English Dictionary], Dublin: An Gúm, →ISBN