całowity

Polish

Alternative forms

Etymology

    From cały + -owity. First attested in 1564.[1]

    Pronunciation

    • IPA(key): /t͡sa.wɔˈvi.tɘ/
    • Rhymes: -itɘ
    • Syllabification: ca‧ło‧wi‧ty

    Adjective

    całowity (not comparable, derived adverb całowicie)

    1. (obsolete) synonym of całkowity
    2. (Middle Polish, hapax legomenon) synonym of jednolity
      • 1595, H. Powodowski, Propozycyja z wyroków Pisma Św. zebrana‎[1], page 55:
        tedy dawni Doktorowie SS. [...] przez ſuknią roſkroioną/ rozumieią ſekty kácerſkie: przez cylowitą lepak ſukienkę/ kośćioł Kátolicki rozerwániu niepodległy
        [tedy dawni Doktorowie SS. [...] przez suknię rozkrojoną/ rozumieją sekty kacerskie: przez cylowitą lepak sukienkę/ kościoł katolicki rozerwaniu niepodległy]
    3. (Middle Polish, hapax legomenon) synonym of nie wydrążony
      • 1564, J. Mączyński, Lexicon‎[2], page 399c:
        Ut globus sphaeralis, solidus, Kulá okrągła, cáłowita/ nie dęta.
        [Ut globus sphaeralis, solidus, Kula okrągła, całowita/ nie dęta.]

    Declension

    Declension of całowity (hard)
    singular plural
    masculine animate masculine inanimate feminine neuter virile (= masculine personal) non-virile
    nominative/vocative całowity całowita całowite całowici całowite
    genitive całowitego całowitej całowitego całowitych
    dative całowitemu całowitej całowitemu całowitym
    accusative całowitego całowity całowitą całowite całowitych całowite
    instrumental całowitym całowitą całowitym całowitymi
    locative całowitym całowitej całowitym całowitych

    References

    1. ^ Maria Renata Mayenowa, et al., editors (2010-2023), “całowity”, in Słownik Polszczyzny XVI Wieku [A Dictionary of 16th Century Polish]

    Further reading